Kończą kwitnienie Kanzany

Wiśnia piłkowana w odmianie 'Kanzan' (Prunus serrulata 'Kanzan') jest chyba najczęściej sadzoną, z tego rodzaju wiśni, przez zieleń miejską w ostatnich latach. Mnie udało się w kliku miejscach spotkać naprawdę duże i wiekowe drzewa. One były wręcz oblepione różowymi kwiatami. Ta odmiana kwitnie bardzo obficie. 'Kanzan' cieszy oko już od etapu pąków kwiatowych - dużych, grubych, różowych, zwisających na długich ogonkach. Trwało do od 3 dekady kwietnia, po czym z początkiem maja rozpoczęła się pełnia kwitnienia. 'Kanzan' ma duże kwiatostany z pełnymi kwiatami zebranymi w pęczki po kilka sztuk. Początkowo są różowawe, a potem nieco bledną i róż staje się jaśniejszy. 

Aktualnie po weekendowych deszczach płatki zaczynają opadać. Pod wiśnią piłkowaną 'Kanzan' znajdziemy dywany opadłych kwiatów. Niczym ścieżki powstałe z kwiatów sypanych przez dziewczęta w czasie procesji Bożego Ciała. 

Wszystko przemija. Powoli 'Kanzany' kończą kwitnienie. Ich liście robią się coraz większe i bardziej zieleńsze.

Kasztanowiec zwyczajny ‘Memmingeri’

Dziś nie lada rarytas dla dendrologów i miłośników starych odmian popularnych drzew. Oto kasztanowiec zwyczajny ‘Memmingeri’ (Aesculus hippocastanum  ‘Memmingeri’)  - odmiana pochodząca z Niemiec z 1855 roku. Nazwa jej została nadana na cześć Gustava Memmingera, znakomitego ogrodnika z Verdum.

Kasztanowiec zwyczajny ‘Memmingeri’ w sezonie jest dość podobny do klasycznego kasztanowca zwyczajnego, jedynie ma nieco jaśniejsze liście. Kwiatostany są wydłużone i smuklejsze. Kwitnie nieco później. Pokrój i inne części drzewa niemal identyczne. 

Różnice widać wiosną, po wypuszczeniu pierwszych liści. Jego ulistnienie jest zielonożółte, wyjątkowe, od razu rzucające się w oczy z daleka . Ten odcień zmienia się - blednie - dopiero latem (literatura wskazuje, że bywa przyprószony na biało i dopiero blednie i staje się jasnozielony). Klasyczne kasztanowce wiosną są od razu żywo zielone.

Bardzo rzadko można go spotkać w starych polskich parkach. Między innymi w Parku Julianowskim w Łodzi. Macie w swoich miastach i miasteczkach?

Tak się odmiana ‘Memmingeri’ prezentuje na początku maja:

I dla porównania klasyczny kasztanowiec zwyczajny:

I całe drzewko odmiany ‘Memmingeri’ obok klasycznego kasztanowca zwyczajnego:

Dereń kwiecisty rozpoczyna kwitnienie

Dereń kwiecisty (Cornus florida) to jeden z wcześniej kwitnących dereni z podzbioru tych dekoracyjnych, które możemy u nas uprawiać. Oczywiście najwcześniej z dereni kwitnie popularny u nas dereń właściwy. Ale on nie posiada zbyt dużych i spektakularnych kwiatów. Za to dekoracyjna wartość kwiatów derenia kwiecistego jest duża. Co ważne to kwitnienie jest na tyle wczesne, że cieszy już od końca kwietnia w niezbyt tętniącym jeszcze kolorowym życiem ogrodzie. Dereń ten kwitnie przed i w trakcie rozwoju liści. Bywa oblepiony kwiatami. Jego małe kwiatostany składają się z gęsto skupionych, okrągłych i bardzo niepozornych zielonkawych kwiatuszków. Jednak to nie one są najpiękniejsze. Kluczową wartość ozdobną posiadają białe podsadki. Dereń ma ich po cztery sztuki. Wyglądają jak średniej wielkości, bajkowe śmigiełka. Początkowo są one w czarkach niczym u magnolii czy tulipanowca, za kilka dni ułożą się we właściwych miejscach. Całość przypomina kwiatostany bardziej znanego u nas derenia kousa.

Warto wspomnieć, że dereń kwiecisty posiada też odmiany, które kwitną na różowo, czerwonawo, kremowo i żółtawo. Warto poeksperymentować z nimi w ogrodzie. Niestety należy pamiętać, że dereń kwiecisty potrafi przemarzać i wymaga stanowisk słonecznych i osłoniętych.

Klon czerwony - skrzydlaki

Może to okazać się dziwne, ale w maju piszę o owocach tego klonu. Klon czerwony bardzo wcześnie kwitnie - często już pod koniec pierwszej dekady kwietnia. Więc i owoce miewa wcześnie - podobnie, jak popularniejszy u nas klon srebrzysty. Zieleń miejska sadzi coraz więcej odmian klonu czerwonego. Rzadko kiedy można jednak spotkać jego owoce - skrzydlaki. Mnie się udało. 

Oto jak wyglądają owoce klonu czerwonego. Skrzydlaki nachodzą na siebie, są małe, nieco zaokrąglone, i co ważne - są czerwonawe. Tak naprawdę czerwone są skrzydełka, a zielona jest część osłaniająca nasionka. Skrzydlaki zwisają na długich, czerwonych ogonkach. Dość urokliwie to wygląda.

Migdałowiec czy wiśnia piłkowana?

Bardzo często widuję na grupach dyskusyjnych, czy na profilach w social media u wielu osób, pomyłki w rozpoznaniu dwóch, zupełnie różnych drzew. Chodzi o migdałka trójklapowego (Prunus triloba) zwanego migdałowcem i różowo kwitnące odmiany wiśni piłkowanej (Prunus serrulata). 

Migdałek czy wiśnia piłkowana?

Migdałek trójklapowy

Migdałek kwitnie przed rozwojem liści. Jego liście będą mniejsze i nie są tak bardzo piłkowane. Są typowo zielone bez domieszek żadnych innych barw. Małe pierwsze liście pojawiają się w połowie kwitnienia. Kwiaty są średniej wielkości (3-4 cm) różowymi różyczkami, przyczepionymi do gałązek. Ogonki kwiatowe są króciutkie i niewidoczne. Pręciki i pylniki bardzo widoczne.

Migdałek jest niskim drzewkiem do 3 metrów wysokości o kulistej koronie lub krzewem o wyprostowanych gałęziach. U form szczepionych na pniu często pojawiają się dzikie odrosty, które trzeba usuwać.

Wiśnia piłkowana

Wiśnia piłkowana zwana jest wiśnią japońską, kwitnie równie obficie, ale różni się bardzo:

• w czasie kwitnienia posiada już liście
• liście miewają kolory zielono-czerwone, zielonkawe lub wręcz purpurowe, ale nie jest to taka klasyczna zieleń
  
• brzeg liści jest bardzo piłkowany, niczym brzeszczot o długich, wąskich ząbkach
  
• widać wyraźnie wydłużony czubek liścia
• liście są większe od liści migdałka
  
• kwiaty są większe niż 3-4 cm i często skupione są po kilka sztuk w kwiatostanach, często zwisają na krótszych lub dłuższych ogonkach
• jest większym drzewem od migdałka - osiąga, w zależności od odmiany, nawet 6-8 metrów.

Najbardziej podobna kolorem kwiatów do migdałka jest wiśnia piłkowana odmiany 'Kanzan', chociaż liście są wyraźnie zielonawo-czerwonawe, a kwiaty wiszą na długich ogonkach.

Nieco mniej podobna do migdałka jest, nie tak obficie kwitnąca i na bledsze odcienie różu, odmiana 'Kiku-shidare-zakura'. U tej odmiany nie widać pręcików kwiatowych.

Pozostałe odmiany wiśni piłkowanej bardzo odbiegają wielkością oraz barwą kwiatów i liści i z migdałkiem je ciężko pomylić.

Śliwa wiśniowa

Czasami jeszcze mylona jest z tymi drzewami śliwa wiśniowa 'Atropurpurea' - synonim 'Pissardii' lub 'Nigra' (Prunus cerasifera). Tu jest łatwiej, bo ona ma bardzo purpurowe liście i już skończyła kwitnienie. Więc jeśli teraz widzimy takie różowo kwitnące drzewko, to nie jest na bank śliwa wiśniowa. Zresztą różnice są tak duże, że poniższe zdjęcia do porównania wystarczą i nie będę tu przedstawiał jej dokładnego opisu.

Azalia Albrechta

Azalia Albrechta (Rhododendron albrechtii) to gość z dalekiej Japonii. Gubi liście na zimę, a kwiaty pojawiają się pod koniec kwietnia na bezlistnych jeszcze gałązkach. Kwitnie wyjątkowo, wręcz rewelacyjnie na różowo. Kolor jest bardzo intensywny, rzadko spotykany u naszych roślin.

Po raz pierwszy została opisana na podstawie okazów zebranych w latach 1860-1862 przez Michaela Albrechta z konsulatu rosyjskiego w Hakodate. Od jego nazwiska pochodzi nazwa tego gatunku.