Makia amurska - rzadkości dendrologiczne cz.21

Dziś druga z makii spotykanych w Polsce. To bardzo rzadko spotykane u nas drzewa - rosną głównie w ogrodach botanicznych i arboretach. W 2014 roku pokazałem makię chińską (Maackia chinensis). Teraz będzie pochodząca z Mandżurii makia amurska (Maackia amurensis). Połowa lipca to czas jej kwitnienia. Odbywa się to z miesiąc wcześniej niż u makii chińskiej. 

Makia amurska

Makia amurska to małe i wolno rosnące drzewo liściaste, o wysokości 8-10 metrów. Na Wyspach Brytyjskich znajdziemy trochę wyższe osobniki. U nas głównie małe drzewka lub formy krzewiaste. Młode pędy drobno owłosione. Kora u starszych drzew dekoracyjna, ciemna, delikatnie łuszcząca się. Liście złożone, średniej wielkości, o długości od 18 do 30 cm, pierzaste, z siedmioma do jedenastu owalnych, zielononiebieskich listków o matowej strukturze. Korona kulista lub o nieco nieregularnym kształcie.

Najbardziej dekoracyjną częścią makii są jej oryginalne kwiaty. Kwiaty pojawiają się w połowie lipca, a drzewo kwitnie aż do pierwszej dekady sierpnia. Zebrane są ściśle i osadzone w sztywnych, wyprostowanych, groniastych kwiatostanach, długości do 15-20 cm, czasami rozgałęzionych u podstawy. Każdy kwiat kremowobiały w kształcie grochu, ponad 1 cm długości na krótkiej łodydze. Przy obfitym kwitnieniu dość bajecznie to wygląda. Kwiaty są pożytkiem i wabią całe masy owadów zapylających.

Niestety roślina nie jest w pełni odporna na nasze duże mrozy i świeże przyrosty bywają uszkadzane w czasie majowych przymrozków. Co ważne, makia amurska jest bardziej odporna na mrozy od makii chińskiej. Drzewo to potrafi u nas zaowocować i wydać ciekawie wyglądające strąki.

Makia chińska

Kolejny mało znany rarytas dziś wezmę na tapet. Chodzi o makię. W naszych ogrodach i arboretach można bardzo rzadko spotkać dwie makie: amurską i chińską. Na pierwszy rzut oka nie widać różnic między nimi. Są głównie w owłosionych od spodu liściach o parzystej liczbie listków i większych kwiatach u amurskiej.

Makia chińska, jak nazwa wskazuje pochodzi z Chin i rośnie do 20, a nawet 30 metrów wysokości. U nas troszkę mniej. Ponieważ boi się mrozów to bardzo późno wypuszcza pierwsze liście - dopiero pod koniec maja. Liście duże, pierzaste po 11 do 13 listków. Śliczne. Kwitnie właśnie teraz na przełomie sierpnia i września. Kwiaty podobne do robiniowych ale dużo większe i dłuższe i sterczące, a nie zwisające. Ja niestety załapałem się tylko na widok pąków kwiatowych. Zaczną się rozwijać za ok. tydzień.

Makie to bardzo urodziwe drzewa. Ze względu na osiągane rozmiary można je polecić do dużych ogrodów. Preferują osłonięte, słoneczne stanowiska i średnio wilgotne, przepuszczalne podłoże. Nazwa makia (z łaciny maackia) pochodzi od syberyjskiego XIX-wiecznego badacza i przyrodnika Ryszarda Karlovicha Maacka. Niestety makie są trudno dostępne w krajowych szkółkach. Ma ktoś w ogrodzie?

Strąkowe owoce drzew

Wpis ten zamieściłem w 2011 roku i od tamtej pory cieszy się on niesamowitą popularnością. W 2020 i 2023 postanowiłem go nieco odświeżyć, gdyż od tego czasu spotkałem kilka nowych gatunków i posiadam więcej zdjęć drzew ze strąkami rosnącymi w Polsce.

Owoce niektórych drzew przypominają nieco nasze pospolite warzywa: fasole, groch i zielony groszek. Takie wiszące rarytasy wyglądają dość ciekawie. A, że strąki na drzewach są czasami podobne do siebie i nie wszyscy wiemy, jak te drzewa się dokładnie nazywają, to proponuję wycieczkę po strąkach na wysokości.

Strąkowe owoce drzew spotykanych w Polsce

Na początek najpopularniejsze drzewa. 

 

Pospolita u nas akacja, czyli robinia biała:





 

Częsty gość parkowy: surmia bignoniowa, czyli katalpa:





 

Glediczja trójcierniowa z niemal półmetrowymi strąkami:







 

Pięknie kwitnący wiosną złotokap Waterera:





 

Złotokap pospolity o nieco mniejszych owocach:





 

Złotokap alpejski o błyszczących liściach - rzadkość w Polsce:





 

Popularna w naszych parkach karagana syberyjska:

Grujecznik japoński:

I mniej znane gatunki drzew, rzadko spotykane w parkach.

 Robinia lepka:





 

 Szupin japoński zwany perełkowcem:





 

Oraz strączyn żółty:

Teraz czas na duże rzadkości.

Makia amurska - spotykana tylko w kolekcjach dendrologicznych:





 

Makia chińska - spotykana też tylko w kolekcjach dendrologicznych:





 

Palecznik chiński, spotykany głównie w kolekcjach dendrologicznych:





 

Urodlin trójłatkowy, spotykany też głównie w kolekcjach dendrologicznych:





 

Przedostatnie drzewo - grujecznik wspaniały - spotykany tylko w kolekcjach dendrologicznych:





 

I ostatnie - judaszowiec kanadyjski - spotykany też głównie w kolekcjach dendrologicznych i przydomowych ogródkach:





 

Judaszowiec południowy - dużo rzadziej spotykany u nas, o mniejszych liściach, ale owocujący obficiej (podziwiać go możemy w czasie wycieczek do Południowej Europy):

Strąki posiadają jeszcze drzewa rzadko spotykane w naszych parkach: kłęk oraz pozostałe karagany i strączyny, ale do tej pory nie miałem okazji spotkać tych owocujących drzew. To już wyjątkowe rzadkości w Polsce i ciężko je spotkać owocujące.