Otwierają się pąki kwiatowe parocji perskiej

Parocja perska (Parrotia persica) przy sprzyjających warunkach potrafi zakwitnąć w Polsce już pod koniec lutego albo na początku marca. Nie wierzcie we wpisy i artykuły, które piszą o majowym czy późniejszym kwitnieniu parocji. Miałem to szczęście w czasie dzisiejszego spaceru spotkać parocję, która już rozpoczęła etap otwierania pąków kwiatowych. U parocji odbywa się to przed rozwojem liści, ba, ona ma na gałązkach jeszcze poschnięte i poskręcane liście z poprzedniego sezonu. Parocja należy do drzew, które nie gubią liści jesienią. One wiszą aż do wiosny.

Pąki kwiatowe parocji

Otwarte pąki kwiatowe parocji są mega urokliwe. Małe, czerwone pręciki upakowane są gęsto w niepozorne kwiatostany w postaci krótki gron. Dla niewtajemniczonych mogą przypominać kwiatostany klona czerwonego, który również o tej porze rozpoczyna kwitnienie. Napiszę o tym za klika dni. Te pręciki parocji wkrótce się powiększą i wydłużą oraz zmienią barwę - stworzyłem o nich już wpis blogowy rok temu. Kwiaty będą pozbawione płatków korony.

Co ciekawe ta parocja perska, którą spotkałem, jeszcze 2 lata temu nie kwitła w ogóle. Po rozmiarze wnioskuję, że drzewko ma ponad 10 lat. Może nawet więcej - parocja rośnie bardzo powoli - stąd nazywa się ją czasami żelaznym drzewem. 

Spotkaliście kiedyś kwitnącą parocję?

Co ciekawe odciski liści parocji odnaleziono zachowane w ilastych osadach sprzed około 5 milionów lat, odkrytych w Sośnicy koło Kątów Wrocławskich. Info z profilu Muzeum Ziemi w Warszawie. Zatem kiedyś parocja była częstym drzewem na terenach Polski.

Kwitnie parocja perska

Parocja perska (Parrotia persica) bardzo wcześnie wypuszcza pąki kwiatowe. Dość urokliwe - intensywnie czerwone, wydostające się z pękających na 4 części zielonobrązowych, owłosionych pąków. Potem w miarę trwania ciepłych dni i nocy rozpoczyna się kwitnienie i trwa do 2 dekady kwietnia. Kwiaty pozbawione są korony i wsparte okazałymi, brązowymi przysadkami. W kwiatach rozwija się 5–7 jaskrawoczerwonych pręcików oraz dwa słupki. Wszystko się dzieje przed rozwojem liści, które właśnie teraz wydostają się z pąków.

Jak widać parocja perska jest urokliwa nie tylko jesienią w czasie przebarwień liści, ale i wiosną w czasie kwitnienia. Szkoda, że jest tak rzadkim gościem naszych ogrodów.

Ostatnie zdjęcie pochodzi z profilu Muzeum Ziemi w Warszawie przy którym rośnie jedno drzewko parocji perskiej. Polecam spacer i obserwacje na żywo.

Parocja perska przebarwia się jesienią

Początek jesieni ukazuje największe atuty parocji perskiej. Kto ją ma lub widział w ogrodzie, to wie o czym piszę. Jej przebarwienia są piorunujące. Te przeróżne odcienie czerwieni i pomarańczowego aż trudne są do zobrazowania słowami. Niech poniższe zdjęcia same przekażą te barwy. 

Warto takie drzewo wyeksponować jako soliter - nie sadzić nic w jej sąsiedztwie. Nie zasłaniać jej - to największa i najjaśniej świecąca gwiazda w ogrodzie. Szkoda, że tak rzadko sadzona.

Parocja perska 'Persian Spire'

Parocja perska 'Persian Spire' to wyjątkowe drzewko. Zupełna nowość. Zwycięzca - złoty medalista - konkursu Nowości Zieleń to Życie 2020. Udało mi się go niedawno zdobyć. Posadziłem, czekam i obserwuję, jak się przyjmuje i adaptuje.

To kolumnowa, wolno rosnąca odmiana parocji. Po prawie 10 latach ledwie przekroczy 2 metry wysokości nie rozrastając się na boki. Ciekawe i wyjątkowe ma ulistnienie. Liście węższe i drobniejsze niż u matczynej parocji perskiej. Z wierzchu błyszczące, a od spodu matowe. Początkowo ciemnofioletowe, następnie wiosną jasnozielone z bordową obwódką, natomiast jesienią mają się przebarwiać na żółto, pomarańczowo i czerwono. Rewelacja w ogrodzie.

Jest odporna na nasze mrozy i suszę. Znosi zanieczyszczenia powietrza. Nie sadźmy jej na zasadowych, wapiennych podłożach - lepiej obojętnych lub kwaśnych. Lubi słońce i półcień. Lepiej jej nie przycinać. Niestety bardzo rzadko kwitnie w naszym klimacie. Ale kto wie? Czas pokaże.