Pierwsze przebarwienia wiązowca zachodniego

O wiązowcu zachodnim (Celtis occidentalis) już kilka razy pisałem. Chociażby przy okazji tematu drzew inwazyjnych. Dziś zauważyłem, że w tym roku końcówka października to czas jego pierwszych przebarwień liści. To grubo ponad tydzień później niż zazwyczaj. Drzewo na czubku już robi się delikatnie żółte. Na dolnych gałęziach żółtych liści jeszcze niewiele. Generalnie wiązowiec zachodni przebarwia się na jasnożółte barwy, ale jego liście długo wiszą na gałęziach. Opadną zbrązowiałe zimą po większych mrozach.

Owocuje wiązowiec zachodni

Wiązowiec zachodni to średniej wielkości drzewo. Czasami widywane w starych parkach. W nowych nasadzeniach go nie spotykam. A szkoda, bo to piękne drzewo, odporne na suszę i zanieczyszczenia. Raczej dobrze sobie radzi z naszymi zimami. Rośnie dość wolno.

Wiązowiec zachodni osiąga u nas zazwyczaj 8-10 metrów wysokości. Kora szara i dość charakterystyczna z licznymi bruzdami, chropowatościami i guzowatymi naroślami. Liście są osadzone skrętolegle na gałęziach. Są bardzo niesymetryczne i podłużniejajowate, z długim i zaostrzonym wierzchołkiem. Dość duże do 12 cm długości. Trójnerwowa nasada liści. Brzeg liścia ostro piłkowany. Ogonek liściowy krótki do 1,5 cm. Blaszka liściowa szorstka, ciemnozielona z wierzchu a na spodzie miękko owłosiona (głównie przy nerwach) i jaśniejsza. Jesienią liście przebarwiają się na żółte i złote barwy.

Rzadkości dendrologiczne cz.4 - wiązowiec zachodni

Wiązowiec zachodni (Celtis occidentalis) to duże i śliczne drzewo o charakterystycznej korze i liściach. Liście są duże, intensywnie zielone, sercowate z wydłużonym końcem. Ułożone są naprzemiennie. Ma małe czarne owoce - podobno jadalne i w smaku przypominające daktyle. Ja nie ryzykowałem :-).