Laurowiśnia na żywopłot?

5 lat temu pisałem o mrozoodporności laurowiśni wschodniej (Prunus laurocerasus). Wtedy wnioski wyciągałem po zimie z mrozami dochodzącymi do -18°C. Ta zima była gorsza. U nas mrozy przekroczyły -20°C i stało się coś złego. Wszystkie okoliczne laurowiśnie rosnące na otwartym terenie zostały porażone. Te młode, sadzone w poprzednim sezonie, nie będąc okryte przemarzły niemal do linii śniegu. Czekałem trochę po zimie z tym wpisem obserwując te uszkodzone rośliny i na razie słabo to wygląda. Podczas gdy laurowiśnie osłonięte i te rosnące na zacisznych stanowiskach już wypuszczają pąki kwiatowe to te przemarznięte dalekie są od startu wegetacji. Wiele osób je mocno przycięło pozbywając się przemarzniętych pędów. One pewnie odbiją, jak się zrobi cieplej, ale już stracą kilka sezonów, aby nadrobić straty. Dam znać za kilka tygodni, jak z tym odbijaniem będzie.

Gdzieś w necie przeczytałem taki marketingowy slogan "Jeśli marzy Wam się gęsty, zimozielony żywopłot, który zasłoni ogród od ulicy, sąsiadów i wiatru, to laurowiśnia będzie jedną z pierwszych roślin, o których warto pomyśleć." Daleki jest on od prawdy, jak widać po powyższych zdjęciach. Chociaż widywałem żywopłoty z laurowiśni to wymagają one ciężkiej pracy i osłony na zimę. Na pewno nie jest to roślina pierwszego wyboru na żywopłot w polskich warunkach. Pamiętajmy na przyszłość - to że teoretycznie laurowiśnia wschodnia powinna znieść mrozy do -20,6°C - nie znaczy, że możemy ją zimą pozostawić bez osłony. Jedna noc i większy mróz może zakończyć jej egzystencję. Jeśli ktoś zainwestował w obsadzenie całego ogrodzenia to straty będą olbrzymie. Dokonując wyboru laurowiśni na żywopłot szukajmy najbardziej mrozoodpornych odmian.

Jeszcze gorzej jest z laurowiśnią iberyjską (Prunus lusitanica) - zyskującą na popularności kuzynką laurowiśni wschodniej, którą reklamuje się jako bardziej odporną na masze mrozy. Zobaczcie to duże drzewko pozostawione bez okrycia. Ta zima pokazała, jak to z tą odpornością jest naprawdę. Przed zimą gałązki były pełne liści.

Laurowiśnia wschodnia 'Castlewellan'

Laurowiśnie coraz częściej goszczą w naszych ogrodach. Pięknie kwitną i bez szwanku przetrzymują nasze zimy. To duże, zimozielone krzewy, które można formować na małe drzewka. Ciekawą propozycją dla nielubiących nudy w zestawieniach roślin jest laurowiśnia wschodnia 'Castlewellan' (Prunus laurocerasus 'Castlewellan'). Co w niej takiego interesującego?

Laurowiśnia wschodnia 'Castlewellan'

'Castlewellan' charakteryzuje się błyszczącymi, szerokimi, biało pstrymi liśćmi, których nie gubi na zimę. Barwa biała potrafi być zarówno nakrapiana, jak i na obrzeżach liści. Przypomina aukubowe odmiany roślin i samą aukubę japońską. 

Odmiana ta kwitnie, a w najcieplejszych rejonach Polski potrafi owocować. Ciekawy akcent do zestawień i kompozycji ogrodowych. Rzadko spotykana w Polsce.

Kwitnie laurowiśnia wschodnia

Połowa maja to początek kwitnienia laurowiśni wschodniej (Prunus laurocerasus). Coraz cieplejsze i łagodniejsze zimy przyczyniają się do obfitego kwitnienia tych zimozielonych roślin. Kwiatostany pojawiają się w postaci wyprostowanych, wzniesionych gron, o długości do 15 cm i przypominają nieco kwiatostany czeremchy późnej. Każdy kwiatostan zawiera kilkadziesiąt białych, małych kwiatów o średnicy ok. 1 cm każdy. Laurowiśnia wabi o tej porze mnóstwo owadów zapylających.

Ciekaw jestem, czy uda się doczekać u nas owców? W Polsce owoce laurowiśni zawiązują się bardzo rzadko. Może w tym roku, nie było przecież wiosennych przymrozków na Ogrodników. Kwiaty nie ucierpiały.

Pąki kwiatowe laurowiśni wschodniej

Mamy coraz cieplejsze lata i zimy, toteż w naszych ogrodach częstszym gościem bywają drzewa i krzewy z cieplejszych regionów świata. Do takich można zaliczyć zimozieloną laurowiśnię wschodnią (Prunus laurocerasus). Jeszcze kilkadziesiąt lat temu jej uprawa zalecana była tylko w cieplejszych rejonach Polski. Teraz widuję ją w różnych województwach. Duże, dorodne krzewy, czasami nawet drzewka, jak przy zamku Książ w Wałbrzychu. Czasami nawet jako żywopłot - tak, laurowiśnia nadaje się do tego - lubi przycinanie. 

Niektórzy wciąż przykrywają ją na zimę, chroniąc od większych mrozów. Pisałem o tym rok temu, jak wygląda mrozoodporność laurowiśni. W wielu miejscach jednak spokojnie potrafi ona przezimować i bez żadnych osłon znosi nasze zimy. Ba - w wielu ogródkach wypuszcza właśnie pąki kwiatowe i potem pięknie kwitnie. Jej kwiaty przypominają nieco kwiaty czeremchy późnej (w końcu to też prunus), ale o tym napiszę kiedy indziej.

Troszkę inaczej jest z jej owocowaniem. Tu już nie jest tak prosto - rzadkością jest dochowanie się owocującej laurowiśni. Na południu i zachodzie Polski miewa to miejsce. W pozostałych regionach niekoniecznie. Natomiast, gdy udamy się na wycieczkę na południe Europy w rejon Morza Śródziemnego, to tam spotkamy laurowiśnie jako duże, 6-8 metrowe owocujące drzewa. Widok jest imponujący. 

Spotykacie owoce laurowiśni wschodniej?

Mrozoodporność laurowiśni wschodniej

Coraz częściej widuję w ogródkach zimozielony krzew, czasem drzewko, laurowiśni wschodniej. Jest to roślina liściasta niezupełnie mrozoodporna. Odwiedziłem ją w znanych mi w okolicy lokalizacjach w ostatni weekend. Byłem ciekaw, jak przetrzymała ostatnie duże mrozy. Minusy dochodziły przecież do 18. kreski. 

Część osób przed atakiem zimna przykryła swoje laurowiśnie różnymi rodzajami osłon. Tak zalecają specjaliści ogrodnictwa w przypadku tej rośliny. Ale zlokalizowałem też jeden, kilkuletni krzew ok. 1,5 metrowej wysokości zupełnie odsłonięty. Z pobieżnych obserwacji wynika, że nic się roślinie nie stało. Mróz nie dokonał uszkodzeń. Oczywiście na ostateczne wnioski trzeba jeszcze poczekać do wiosny. W każdym razie wydaje się, że dorosła laurowiśnia wschodnia, której mrozoodporność określa się na strefę 6B, co oznacza, że powinna znieść mrozy do -20,6°C, nie wymaga zbytniego okrywania. Dopiero prognozowane spadki temperatur poniżej takiego mrozu powinny skłonić nas do jej osłony. Oczywiście nie traktujcie tego jak wyrocznię. Odwiedzę ją na wiosnę i zobaczymy w praktyce, jak brak przykrycia wpłynął na jej rozwój. W każdym razie wydaje się, że bardziej niż nasze mrozy są w stanie jej zaszkodzić braki wody - należy ją podlewać w suche, bezśnieżne, zimowe dni.

Co oznacza strefa 6B?

Wedle ostatnich map stref mrozoodporności w Polsce zona dużego zimna przesunęła się z linii Wisły i obecnie występuje punktowo tylko w kilku rejonach kraju. Obszar w którym można uprawiać laurowiśnię mocno się rozszerzył. To już nie tylko zachód i centrum ale i większość wschodnich województw. Tak mówi teoria.

Macie własne doświadczenia z okrywaniem laurowiśni? Jak to wygląda? Jak wytrzymuje mrozy w waszych regionach?