Jak wygląda liść dębu szypułkowego i dębu bezszypułkowego

Dwa dość podobne, ale tylko z pozoru, do siebie dęby - dąb szypułkowy (Quercus robur) i dąb bezszypułkowy (Quercus petraea) sprawiają trudności w ich rozróżnieniu w przypadku, gdy nie widać owoców. Ich liście wydają się podobne. Jednak, jak się je ułoży obok siebie to dobrze widać różnice.

Liście dębu szypułkowego są odwrotnie jajowate, mają średnią długość 7-14 cm i są głęboko wcięte na 4 do 7 par zaokrąglonych klap. Ich charakterystyczną cechą jest asymetryczna, sercowata nasada z wyraźnymi „uszkami” oraz osadzenie na bardzo krótkim ogonku. Blaszka liściowa przy ogonku jest wyraźnie wycięta. Jak widać na skanach są rzadziej unerwione. Liście są nieco skórzaste, ciemnozielone na wierzchu i nieco jaśniejsze od spodu. Na zdjęciu jest po prawej stronie.

Liść dębu bezszypułkowego jest eliptyczny lub odwrotnie jajowaty, osiąga do 10-12 cm długości. Ma od 5 do 9 par zaokrąglonych klap i zwęża się klinowato ku nasadzie. Nie ma tzw. "uszek" przy ogonku. Z wierzchu jest ciemnozielony i błyszczący, a od spodu jaśniejszy i czasami delikatnie owłosiony na nerwach. Jest bardziej unerwiony, bo ma więcej klap. Kolejną cechą kluczową, która odróżnia go od dębu szypułkowego, jest wyraźny ogonek liściowy o długości do 2,5 cm. Na zdjęciu jest po lewej stronie.

Dąb bezszypułkowy o purpurowych liściach

Dąb bezszypułkowy 'Purpurea' nie osiąga dużych rozmiarów. Idealne drzewko do średnich ogrodów, gdyż rośnie początkowo krzaczasto, a po wielu latach osiąga ledwie 8-10 metrów wysokości. Liście ma klapowane, z 5–8 zaokrąglonymi klapami, one są nieco drobniejsze niż u typowego gatunku. Wiosną mają ciemnopurpurową barwę, później latem lekko zielenieją, by teraz jesienią nabrać intensywnie purprowe tony. Piękniś nieprawdaż?

Ciekawe czy obradza w żołędzie?

Dąb bezszypułkowy 'Włodzimierz Seneta' ma 20 lat

Dąb bezszypułkowy 'Włodzimierz Seneta' pokazałem na zdjęciu opisując moją wizytę w Ogrodzie Botanicznym w Niegoszczy. To było młode nasadzenie. Drzewko z grubsza 2 metrowe. Tym razem spotkałem już duże drzewo tej odmiany, było to w Ogrodzie Botanicznym w Gołubiu.

Dąb bezszypułkowy 'Włodzimierz Seneta'

Dąb bezszypułkowy 'Włodzimierz Seneta' (Quercus petraea 'Włodzimierz Seneta') to pierwsza polska odmiana tego dębu o pstrych liściach. Liście są kilkubarwne - typowa zieleń jest poprzeplatana jaśniejszymi, żółtymi i białymi plamami. Co ciekawe wczesną wiosną pierwsze liście mają purpuroworóżowe odcienie. Latem natomiast ta wielobarwność nieco mniej rzuca się w oczy.

Odmiana ta ma dopiero 20 lat - znaleziona została w 2005 roku przez Bronisława Jana Szmita oraz Wiesława Gawrysia. Do handlu wprowadzono ją w 2012 roku. Nazwa została nadana dla upamiętnienia wybitnego polskiego dendrologa – Włodzimierza Senety.

Dąb bezszypułkowy "Rzepin" jesienią

Dąb bezszypułkowy "Rzepin" (Quercus petraea "Rzepin") widziany z daleka nie przypomina wcale żadnego z dębów. Pierwsze spotkanie jest magiczne, bo ciężko sobie to drzewo dobrze sklasyfikować. Większość liści nie jest klapowana. Są jajowate, nieco mniejsze i gęściej ułożone. Dopiero gdy podejdziemy bliżej do drzewa i przyjrzymy się pąkom to uzmysłowimy sobie, że mamy do czynienia z dębem.

Teraz na początku października jego liście nieco żółkną. Nie są już tak intensywnie zielone, jak były w pełni sezonu.

"Rzepin" to ciekawa, bardzo rzadko spotykana odmiana. Rarytas dla kolekcjonerów i hobbystów.

Dąb bezszypułkowy latem

Bardzo się ucieszyłem podczas wczorajszego spaceru. Miejsce, które odwiedzałem dziesiątki razy, przy jednym z lokalnych parków, okazało się być tym, które często się odwiedza a czegoś nie widzi. Zlokalizowałem tam piękny, jeszcze dość młody, dąb bezszypułkowy. Aż przykro to stwierdzić, że tak popularnego gatunku jeszcze dobrze nie opisałem i nie zilustrowałem. Niestety w centrum kraju dość rzadko się spotyka tego dęba. Ostatni raz natknąłem się na niego nad morzem i w Górach Świętokrzyskich. A za często tam nie bywam. Czas nadrobić zaległości.

Dąb bezszypułkowy to pewnie trzeci, najczęściej występujący dąb w Polsce, po szypułkowym i czerwonym, a przed omszonym i błotnym. Inne to już rzadkości, jak wielkolistny czy burgundzki. Dąb bezszypułkowy osiąga dużo mniejsze wysokości od szypułkowego - góra 20 metrów. Dąb ten preferuje suchsze stanowiska i mniej kwaśne. Liście ma dużo płycej klapowane i nieco ciemniejsze od szypułkowego. Jak się dłużej popatrzy na nie, to widać dobrze tę różnicę. Żołędzie są osadzone w kącikach i posiadają bardzo krótką szypułkę. Stąd nazwa. Właśnie zaczynają być widoczne.