Dziś kolejny, pięknie przebarwiający się jesienią, klon - klon czarny (Acer nigrum). Klon czarny to tak na prawdę z naukowego punktu widzenia podgatunek klonu cukrowego. Jego pełna nazwa łacińska na to wskazuje: Acer saccharum subsp. nigrum. Jesienią klon czarny przebariwa się na kanarkowe barwy.
Jaka zatem cecha go wyróżnia i stanowi różnicę, by wyodrębniać go jako podgatunek, a być może jako zupełnie nowy gatunek (tak uważają niektórzy dendrolodzy)? Chodzi o liście, które mają zazwyczaj trzy klapy, w porównaniu z liśćmi klonu cukrowego, które mają zazwyczaj pięć klap. Liście klonu czarnego mają również tendencję do opadania w cieplejszych rejonach USA. U nas oba te drzewa gubią liście.
Inne różnice, które nie są aż tak wyraźne, to ciemniejsza, bardziej żłobiona kora, nieco mniejsze nasiona, puszysty spód i grubsze ogonki liściowe. Co ciekawe - Charles Sargent uznał pomarańczowe gałązki, jako przydatną cechę do odróżniania Acer nigrum od Acer saccharum przez cały rok, chociaż ta cecha jest również nieco zmienna. Co do zastosowań w ogrodnictwie, uważa się klon czarny za bardziej odporny na suszę i długotrwałe upały.
Samo drewno tych drzew uważane jest za nierozróżnialne.
Tak prezentował się pod koniec października i w listopadzie podczas swoich przebarwień:
