Końcówka kwietnia to początek wegetacji dla popularnej u nas - szczególnie na Mazowszu - morwy białej (Morus alba). Te drzewa wypuszczają pąki kwiatowe przed rozwojem liści. Kwiaty jak widać są zielonkawe i mają postać krótkich, zwisających kłosów. W tym sezonie będę ją obserwowal do momentu zawiązania owoców.
Ciepło marcowe spowodowało, że już na początku kwietnia otwierają się pąki kwiatowe gruszy domowej (Pyrus domestica). Trochę za wcześnie - przecież właśnie nawiedza większą część Polski fala przymrozków. Nie wiem jak to się skończy - grusze są co prawda bardziej odporne na przymrozki niż morele, brzoskwinie czy czereśnie, ale lepiej "dmuchać na zimne". Oczywiście wszystko zależy od odmiany, fazy rozwoju pąków i wysokości mrozu.
U nas te pąki kwiatowe wyglądają teraz tak:
Grube, lepkie pąki liściowe i kwiatowe kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum) szybko zareagowały na kilka słonecznych, ciepłych dni. Powoli pękają i już gdzieniegdzie zaglądając do ich wnętrz widać pąki kwiatowe.
Niestety ma przyjść ochłodzenie, więc proces rozwoju kwiatów nieco się spowolni, a może wręcz ustanie na kilka dni. Szkoda. Na matury jednak powinny zdążyć rozkwitnąć.
Świdośliwa Lamarcka (Amelanchier ×lamarckii) jest częstym bywalcem naszych lasów. Szczególnie w Polsce Centralnej. Zwana u nas też bywa świdośliwą kanadyjską. To przez jej pochodzenie z Północno-Wschodniej Ameryki Północnej. Przybyła do nas w XVIII wieku i dość dobrze się u nas zadomowiła przejawiając cechy inwazyjności. Jest mieszańcem świdośliwy drzewiastej (Amelanchier arborea) i świdośliwy gładkiej (Amelanchier laevis).
Za kilka dni przy takiej pogodzie rozkwitnie i będzie łatwa do rozpoznania. W lesie mało które drzewo kwitnie o tej porze roku. Aktualnie w centralnych rejonach kraju wypuściła owłosione pąki kwiatowe. Za chwile też pojawią się jej liście. Widać na zdjęciach, jak nabrzmiałe są już spiczaste pąki liściowe.
Mi udało się spotkać średniej wielkości drzewo na jednym z warszawskich skwerów. Świdośliwa Lamarcka rośnie też w Parku w Żelazowej Woli.
W tym roku wszystko w przyrodzie dzieje się dużo szybciej. Dla przykładu dereń pagodowy (Cornus controversa), który kwitnie w czerwcu, już wypuścił pąki kwiatowe w postaci wzniesionych ponad liście małych baldachogron. Lada dzień rozwiną się kwiaty, a baldachy się powiększą.
Na zdjęciach ładnie widać horyzontalne ułożenie gałązki. Każda gałązka jest na swoim poziomie.
Parocja perska (Parrotia persica) przy sprzyjających warunkach potrafi zakwitnąć w Polsce już pod koniec lutego albo na początku marca. Nie wierzcie we wpisy i artykuły, które piszą o majowym czy późniejszym kwitnieniu parocji. Miałem to szczęście w czasie dzisiejszego spaceru spotkać parocję, która już rozpoczęła etap otwierania pąków kwiatowych. U parocji odbywa się to przed rozwojem liści, ba, ona ma na gałązkach jeszcze poschnięte i poskręcane liście z poprzedniego sezonu. Parocja należy do drzew, które nie gubią liści jesienią. One wiszą aż do wiosny.
Otwarte pąki kwiatowe parocji są mega urokliwe. Małe, czerwone pręciki upakowane są gęsto w niepozorne kwiatostany w postaci krótki gron. Dla niewtajemniczonych mogą przypominać kwiatostany klona czerwonego, który również o tej porze rozpoczyna kwitnienie. Napiszę o tym za klika dni. Te pręciki parocji wkrótce się powiększą i wydłużą oraz zmienią barwę - stworzyłem o nich już wpis blogowy rok temu. Kwiaty będą pozbawione płatków korony.
Co ciekawe ta parocja perska, którą spotkałem, jeszcze 2 lata temu nie kwitła w ogóle. Po rozmiarze wnioskuję, że drzewko ma ponad 10 lat. Może nawet więcej - parocja rośnie bardzo powoli - stąd nazywa się ją czasami żelaznym drzewem.
Spotkaliście kiedyś kwitnącą parocję?
Co ciekawe odciski liści parocji odnaleziono zachowane w ilastych osadach sprzed około 5 milionów lat, odkrytych w Sośnicy koło Kątów Wrocławskich. Info z profilu Muzeum Ziemi w Warszawie. Zatem kiedyś parocja była częstym drzewem na terenach Polski.
W żyrardowskim Parku Dittricha dobre kilka lat temu (a może już kilkanaście) posadzono glediczję trójcierniową. Lubię młode nasadzenia, bo gałązki są nisko i można zrobić ładne zdjęcia i dobre zbliżenia. Dziś z rana zauważyłem, że ona wypuściła pąki kwiatowe. Bardzo dużo pąków. Pierwszy raz w takiej ilości. Już rok temu zaowocowała, ale pąków i owoców było "jak na lekarstwo". Tym razem szykuje się obfite kwitnienie.
Glediczja trójcierniowa nie kwitnie jakoś spektakularnie, czego można by się spodziewać po tak dużych, długich i okazałych owocach. Jej kwiaty pokażę innym razem, dziś pąki kwiatowe, małe, żółtozielone, ścisłe grona:
