Złotokap alpejski

W Polsce spotykamy głównie 2 złotokapy: złotokap pospolity i złotokap Waterera. Rosną wszędzie - widuję je w naszych ogrodach, parkach i na skwerach. Często o nich pisywałem. Dość łatwo je rozróżnić - pospolity ma małe listki i krótkie kwiatostany. Waterera ma je większe. To takie podstawowe różnice wystarczające zazwyczaj do rozpoznania.

Czytając przeróżne atlasy drzew miałem świadomość, że istnieje jeszcze złotokap alpejski (Laburnum alpinum). W końcu przecież złotokap Waterera jest mieszańcem tych 2 pozostałych złotokapów. Jeśli jest mieszańcem to nosi cech wspólne - logika tak nakazuje myśleć. A skoro Waterera ma długie kwiatostany i większe liście od złotokapu pospolitego to jak wygląda złotokap alpejski?

Złotokap alpejski

Logika nie zawodzi. Miałem to szczęście spotkać drzewko tego złotokapu w 2 różnych miejscach. Najpierw w parku, potem w arboretum w Rogowie. Drzewo w parku od razu dało mi do myślenia, że nie mam do czynienia ani ze złotokapem pospolitym, ani ze złotokapem Waterera. Postawiłem na alpejski. Kilka dni potem wizyta w arboretum, złotokap alpejski oznaczony tabliczką i od razu miałem pewność, że dobrze rozpoznałem to drzewo w parku.

Czym się wyróżnia złotokap alpejski? Pierwsze co się rzuca w oczy to lśniące, błyszczące, duże liście. Jak polakierowane. Aż ciężko było robić zdjęcia, gdyż światło się bardzo odbijało. Liście wyraźnie ciemniejszej, intensywnej, zielonej barwy. Trafiłem na okres po kwitnieniu - już zawiązywał owoce. Rozmiar gron owocowych bardzo duży. Miały ze 30-40 cm długości. Ważne by wiedzieć, że kwitł dużo później od złotokapu pospolitego - ponad 2 tygodnie później. Owoce posiadają bardzo cienkie ścianki. Dobrze widać było odciśnięte nasionka. Odniosłem wrażenie, że owoców jest bardzo dużo w gronie.

Literatura podaje, że jest mniej mrozoodporny od pozostałych złotokapów. Ja nie zauważyłem żadnych pomrozowych uszkodzeń na tych spotkanych drzewkach.

Jagodowe owoce najpopularniejszych drzew

Lato już po półmetku. Coraz więcej owoców dojrzewa albo już dojrzało. Dziś postanowiłem pokazać kilka takich drzew, których owoce przypominają mniej lub bardziej nasze jagody. Ciemne, koralowe czy fioletowe albo czerwonawe, gdy są jeszcze niedojrzałe. Nie wszystkie są jadalne - trzeba uważać. O tych trujących owocach pisałem miesiąc temu.

Jagodowe owoce - niedojrzałe owoce świdośliwy o zachodzie słońca

Oczywiście podobnych owoców jest dużo więcej. Pominąłem chociażby jarzęby, głogi czy rajskie jabłonie. To temat na kilka innych obszernych wpisów. Ale i ich owoce już kolorystyką znacznie odbiegają od tych typowych jagodowych.

Uwaga na trujące drzewa i krzewy w ogrodzie

O bardzo niebezpiecznym zdarzeniu poinformował dziś portal TVN24.pl (https://fakty.tvn24.pl/ogladaj-online,60/trujace-rosliny-zagrozenie-dla-dzieci,1024494.html). Chodzi o zatrucie chłopca nasionami złotokapu. To pięknie kwitnące drzewko ma trujące nasiona. Jak potwierdzają lekarze - już jedno ziarenko wystarczy, aby spowodować zgon małego dziecka. Niestety to co piękne może być trujące. Warto wiedzieć, czy posiadamy w ogrodzie i okolicy takie trujące drzewka i ostrzec dzieci, by nic nie zrywały i nie brały do buzi. Czasami nawet wystarczy dotyk i już można się poparzyć. Warto zatem znać dokładnie rośliny trujące i umieć je rozpoznać.

Złotokap - nasiona

Trzmielina szerokolistna

Trzmielina szerokolistna (Euonymus latifolius) to jedna z trzmielin o bardzo dużych liściach. Wyjątkowych, jak na znane u nas trzmieliny. Ale nie tylko liście są urodziwe u tej trzmieliny. Owoce - czerwonawe torebki ze zwisającymi pomarańczowymi osnówkami też imponują urodą i wielkością. Osiągają do 3 cm średnicy i są 4. albo 5.kanciaste. Dlatego też trzmielina ta zwana jest często wielkoowocową. Dodatkowo warto wspomnieć - co widać na zdjęciach - trzmielina ta owocuje bardzo obficie.

Trzmielina szerokolistna pochodzi z Europy Południowej i Azji Mniejszej. Jest raczej mrozoodporna, choć lepiej ją sadzić na stanowiskach osłoniętych. Rośnie góra do 5 metrów wysokości. Nie ma żadnych wymagań glebowych. Polecam.

Kwiaty szakłaka

3 lata czekałem na sfotografowanie kwitnącego szakłaka pospolitego. Mam upatrzone jedno drzewko ale umykał mi ten krótki moment kwitnienia. Rok temu byłem na wyjeździe, dwa lata temu padało i nie było dobrej okazji a 3 lata temu po raz pierwszy w ogóle spotkałem szakłaka ale było to w lecie. I w końcu w tym roku (mimo pochmurnego dnia) się udało. Właśnie zaczyna kwitnienie. Na niektórych gałązkach są jeszcze nierozwinięte pąki a na innych już kwiaty.

Kwiaty szakłaka pospolitego są malutkie jak łebki szpilki. Wyrastają w pęczkach po kilka, kilkanaście sztuk. Na pierwszy rzut oka przypominają mini wersję i tak już malutkich kwiatów trzmieliny. Są żółtawozielone. Z odległości metra ze względu na kolor i wielkość niemal niewidoczne. Kwitnienie trwa kilka dni. Widzieliście kiedyś takie kwiaty?

Moszenki południowe

W okresie jesienno-zimowym, aż do przedwiośnia, ciekawym akcentem w ogrodzie są przeróżne strączki i torebki wiszące na gałązkach. Takie ciekawe strąki posiadają moszenki południowe (Colutea arborescens). Strąki ich są dość duże - nawet do 8 cm długości i 5 cm szerokości. Wprost cudne!

To dość egzotyczny krzew rodem z Algierii i Maroko. Rośnie do 5 metrów wysokości. W Polsce niższy, ale dość wytrzymały na nasze mrozy (po zimach stulecia dość dobrze się regenerował). Preferuje słoneczne stanowiska. Nie ma specjalnych wymagań glebowych. Warty szerszego rozpropagowania.

Wiosną moszenki prześlicznie kwitną - kwiaty motylkowe, podobne do robiniowych i karaganowych, ale bardziej kolorowe i tylko po kilka w gronie.

Jednak trzeba uważać na dzieciaki, jak się ma moszenki w ogrodzie. Niektóre źródła podają, że to roślina trująca, a jej spożycie (przede wszystkim nasion) może powodować biegunkę i wymioty.

Trzmielina pospolita i jej owoce

W październiku bardzo ładnie widać trzmieliny na skrajach lasów czy pół. Drzewa bądź krzewy są wręcz oblepione owocami - zwisającymi na ogonkach czerwono-różowymi torebkami zawierającymi pomarańczową osnówkę, osłaniającą nasionko. Jednak lepiej ich nie dotykać - są trujące.

Za kilkanaście dni trzmieliny powinny się pięknie przebarwić. Postaram się uchwycić ten moment zanim liście opadną.

Ligustr pospolity

Ligustr najczęściej można spotkać w żywopłotach albo jako pojedyncze, ozdobne krzaki. Mi udało się spotkać ligustr pospolity jako drzewko. Miał ze 3 metry wysokości i prowadzony był w formie kulki.

Ligustr jest bardzo obficie ugałęziony. Dzięki temu często daje schronienie ptactwu. Liście ma małe do 4 cm długości, eliptyczne, wąskie, ciemnozielone z wierzchu i jaśniejsze od spodu. Ligustr dość obficie owocuje. Owoce - czarne, błyszczące kuleczki zawierające pestkę - zebrane są w grona na szczytach pędów.

Niestety ligustr jest trujący, nie tylko owoce ale każda część drzewka. Uwaga na dzieci, aby nie zrywały kuleczek i nie bawiły się nimi.

Trzmielina oskrzydlona - owoce

Ślicznie wyglądają różowe owoce trzmieliny oskrzydlonej. W tym roku w czerwcu pisałem o jej kwitnieniu a teraz mogę pochwalić się owocami. Różowe torebki osłaniają czerwone kuleczki zawierające nasionka. Początkowo są ściśle zamknięte a po dwóch, trzech tygodniach dojrzewają i  otwierają się. Torebki zwisają na krótkich ogonkach. Owoców jest po kilka w pęczku.

Drzewka mają 4 lata, ok. półtora metra wysokości i mam nadzieję, że owoców będzie przybywać. Teraz jest ich ze 30 sztuk.

Bez koralowy 'Plumosa Aurea' - owoce

Nareszcie są. Jak coś pojawia się pierwszy raz to cieszy niezmiernie. Tak jest teraz z moim bzem koralowym. Ślicznie owocuje. Czerwonych kuleczek jest co prawda jeszcze nie wiele. Ale są :-)!

Bez ten zrobił już niesamowite przyrosty. Rośnie na dobrym, słonecznym i okorowanym stanowisku. Zapewniam mu nawozy w umiarkowanych dawkach i obficie podlewam. Przyrosty od maja przekroczyły już 50 cm. Zaczyna powolutku wyglądać jak rozłożyste drzewko. A wyglądem przypomina klon palmowy (dzięki swoim pierzastym, żółto-zielonym i złocistym liściom).

Śnieguliczka biała

Z pośród krzewów, które nie zgubiły jeszcze owoców można wyróżnić śnieguliczkę. To typowy krzew osiedlowy - bardzo często wykorzystywany do nasadzeń miejskich, a czasami również jako niski żywopłot.

Śnieguliczka to gość z Ameryki Północnej więc jest wytrzymała na mrozy i bardzo dobrze sobie u nas radzi. Znosi suszę i ma niskie wymagania w stosunku do podłoża na którym rośnie. Co ważne jest bardzo odporna na zanieczyszczenia powietrza.

Cechą ozdobną rośliny są jej owoce: małe, śnieżnobiałe kuleczki w postaci gąbczastych jagód. Owoce długo utrzymują się na gałązkach; czasami aż do wiosny. Jednak czym później tym wyglądają coraz gorzej - dostają ciemnych plamek i nieco więdną. Owoce te są trujące. Radzę uważać na dzieciaki, bo śnieguliczkę spotykam przy placach zabaw.