Szyszki sosny plamistokorej

Opisałem już kiedyś piękną korowinę sosny plamistokorej (Pinus bungeana). Ostatnio udało mi się spotkać takie drzewo obradzające w szyszki. Jej szyszki nasienne są umieszczone na krótkim ogonku. Mają jajowaty kształt. Zobaczcie na łuski. One są charakterystycznie zakończone zakrzywionym, trójkątnym kolcem. Na razie szyszki są jeszcze zielone, ale z czasem dojrzeją i staną się brązowe. Osiągną długość 7 cm. Zawierają nasiona opatrzone luźno umocowanym skrzydełkiem. Nasiona są jadalne i mają zastosowania w tradycyjnej medycynie chińskiej.

Sosna rumelijska - dojrzałe szyszki

Pokazywałem już, jak wyglądają zielone szyszki sosny rumelijskiej (Pinus peuce). To było w wakacje. Czas pokazać, jak one wyglądają teraz zimą, jak już dojrzeją. Są mniejsze niż szyszki sosny himalajskiej i nieco większe niż sosny wejmutki. Czasami są podobnych rozmiarów, jak u wejmitki, ale nie są tak wygięte. Generalnie bardzo podobne, jasno brązowe, wydłużone. Łuski ułożone luźno. Tarczki dość szerokie. Nasiona posiadają długie skrzydełka. 

Już niedługo zaczną spadać z gałązek. Generalnie to jedna z piękniejszych sosen. Szkoda, że tak rzadko u nas spotykana. Macie w waszych parkach sosnę rumelijską?

Sosna Armanda

Sosna Armanda (Pinus armandii) bardzo rzadko występuje w naszych parkach. Szkoda, bo to jedna z piękniejszych sosen, które można u nas sadzić. Jest mrozoodporna. Ma po 5 długich, błyszczących igieł w pęczku. Osiągają one nawet 15 cm długości. Drzewo natomiast rośnie do 6-8 metrów wysokości. 

Dość charakterystyczne są jej szyszki. Początkowo zielononiebieskawe i sterczące, potem zielone przechylone w poziomie, dojrzewając zmieniają kolor na beżowy i kierunek na zwisający. Dość duże - do 15-20 cm długości, lekko zwężające się od podstawy. Łuski są grube, szeroko trójkątne i dość charakterystycznie ułożone.

Nazwa armandii pochodzi od nazwiska wielkiego francuskiego misjonarza i przyrodnika Père Armanda, który odkrył ją w Shensi w 1873 roku. Sosna ta pochodzi z zachodnich i środkowych Chin.

Szyszki sosny drobnokwiatowej

O tej porze roku na sośnie drobnokwiatowej (Pinus parviflora) widać dojrzewające, jeszcze zielone szyszki, i te zeszłoroczne, ciemne już dojrzałe. Te zielone są bardzo dekoracyjne, o specyficznym kształcie. 

To jedna z piękniejszych sosen 5.igłowych. Uroku dają jej dwubarwne, gęsto rosnące na pędach igły - z wierzchu ciemnozielone, od spodu srebrzyste. Coraz częściej gości w naszych ogrodach. Posiada kilka ozdobnych odmian.

Sosna wejmutka gubi igły

Sosna wejmutka już wykształciła tegoroczne szyszki. Zmieniają powoli barwę z zielonej na brunatno-brązową. Jeszcze mocno skupione. W przyszłym roku zaczną się delikatnie otwierać. Na drzewie dostrzeżemy zarówno te jeszcze zielone, jak i te z poprzedniego roku. Szyszki są długawe i dość charakterystyczne, ale nie tak duże i grube, jak u sosny himalajskiej.

Warto też zauważyć, jak wejmutka gubi teraz część starych igieł. Niektóre drzewa są niemal w połowie żółto-brązowo-zielone. Uroczo się prezentują. Tak jakby gubiły liście (igły) na zimę. Tak nie jest. Spadnie tylko część, a nowe pojawią się w przyszłym sezonie.

Sosna rumelijska - zielone szyszki

Sosna rumelijska rzadko występuje w naszych parkach. Drzewo pochodzi z Bałkanów. Ta najsłynniejsza rośnie w Parku Dietla w Sosnowcu i zwana jest Bursztynową Damą. Tamtejsza sosna rumelijska jest jedynym chronionym egzemplarzem tego gatunku w całym województwie śląskim. Z tego co wiem obradza w szyszki.

Połowa wakacji to dobry czas, aby przyjrzeć się zielonym szyszkom sosny rumelijskiej. One nieco przypominają kształtem szyszki wejmutki. Aczkolwiek łuski wspierające są bardziej wypukłe i zaokrąglone. Cała szyszka nie jest pokryta wyciekami żywicznymi, jak to często bywa u wejmutki. Po dojrzeniu szyszki będą krótsze.

Limba na przedwiośniu

Na limbach spotykanych sporadycznie w centrum kraju nie ma jeszcze oznak wiosny. Co ciekawe nigdy mi też nie udało się spotkać szyszek na tych sosnach w tych okolicach. Z tego co wiem ona dość późno wchodzi w stan wydawania szyszek. Potrzeba ze 30 lat od posadzenia. Ktoś wie dlaczego?

Szyszki sosen

Szyszki spotykanych u nas sosen potrafią się znacznie różnić. Jedne są okrągławe i malutkie, jak u kosodrzewiny, inne średniej wielkości, jak u sosny zwyczajnej, czy trochę większe u sosny czarnej. Są i olbrzymy, jak u rzadko u nas spotykanej sosny sękatej. Ale są i długie o podłużnym kształcie, jak u wejmutki, czy sosny himalajskiej albo rumelijskiej. Do tego dochodzą różnice w łuskach i brodawkowatych na nich wyrostkach, które bywają zaopatrzone w kolec, jak u sosny żółtej czy smołowej. Czasami tego kolczastego zakończenia brak, jak u sosny wydmowej. Większość szyszek sosen wisi na gałązkach i opada po dojrzeniu w całości, ale u limby wygląda to inaczej - szyszka rozpada się na poszczególne łuski.

Szyszki sosnowe

Przygotowałem przegląd szyszek najpopularniejszych u nas sosen. Tych, na których pojawiły się szyszki. Niektóre sosny dość późno obradzają w szyszki i nie łatwo je spotkać z szyszkami na drzewie.

Sosna Armanda


Sosna Schwerina


Sosna bośniacka


Sosna chińska


Sosna czarna


Sosna czerwona


Sosna drobnokwiatowa


Sosna hakowata


Sosna himalajska


Sosna kosodrzewina


Sosna limba


Sosna pospolita


Sosna rumeliska


Sosna sękata


Sosna smołowa


Sosna wejmutka


Sosna wydmowa


Sosna zachodnia


Sosna żółta