Dąb szypułkowy i zmienność rozmiaru i kształtu żołędzi i liści

Spacerując dziś z pracy do domu na odcinku 2 km od dworca PKP spotkałem kilka drzew dębów szypułkowych. Takich kilkuletnich jak i kilkudziesięcioletnich. Zainteresowały mnie spadające żołędzie. A w zasadzie ich rozmiar i kształt. Okazuje się, że dąb szypułkowy (Quercus robur) cechuje się dużą zmiennością owoców ale i liści.Tyle lat obserwuję drzewa a tak naprawdę dopiero w tym roku odnotowałem tak dogłębnie ten fakt.

Proszę zobaczcie, zebrałem wszystkie, moje losowe zbiory na jednej planszy. Liście miały od tych największych mierzących 20 do 9 cm długości do tych najmniejszych o szerokości 5 - 10 cm. Żołędzie (niezależnie od rozmiaru liści) miały od 2 do 4 cm długości oraz 0,8 - 2 cm szerokości. Niezależnie, albowiem duży liść nie oznacza dużych owoców. Warto też zwrócić uwagę na dużą zmienność ich kształtów. Ciekawostka, nieprawdaż?

Żołędzie dębu kaukaskiego

Rzadkością w naszych parkach jest dąb kaukaski (Quercus macranthera). W Polsce Zachodniej można go spotkać w parkach. Mnie się udało w Warszawie. Akurat teraz, gdy spadały z dużego drzewa jego żołędzie. Są urocze. Inne od znanych powszechnie żołędzi dębu szypułkowego, dębu bezszypułkowego czy choćby dębu czerwonego. Są mniejsze, beczułkowate, bardziej brązowe. Osadzone do połowy w swoich miseczkach - czapeczkach. Ich zdjęcia są nie lada gratką - mało kto w Polsce na serwisach internetowych o drzewach zamieścił, jak wyglądają żołędzie dębu kaukaskiego. A warto też dodać, że on nie owocuje obficie. Żołędzi zlokalizowałem kilkanaście sztuk. Być może rosną głównie w górnej części dębu.

Dąb kaukaski pochodzi, jak nazwa wskazuje, z Kaukazu, z terenów Azerbejdżanu, Armenii, Iranu, Turcji. Jest bardzo odporny na suszę. Wytrzymuje nasze mrozy. Rośnie do kilkunastu metrów wysokości. Korona szeroka i gęsta. Ma pokrój krępego, dostojnego drzewa. Myślę, że warto by go rozpowszechnić.

Dąb szypułkowy strzępolistny

Jak już jesteśmy w tym tygodniu w temacie dębów to dość ciekawą odmianą naszego rodzimego dębu jest dąb szypułkowy strzępolistny (Quercus robur pectinata ). W sumie poza bardzo głęboko powcinanymi liśćmi nie różni się on niczym od podstawowego gatunku. Pokrój, korowina i żołędzie są identyczne. No może różnicą jest powolny wzrost drzewa i mniej obfite owocowanie.

Dąb ten może być ciekawym akcentem w dużych ogrodach i parkach. W każdym razie ze względu na egzotyczne liście dość trudnym do rozpoznania.

Co ciekawe trafia się w naszych parkach. Macie taką odmianę?

Dąb frędzelkowy, burgundzki

Dąb frędzelkowy zwany burgundzkim ma bardzo ładne żołędzie. Jasne miseczki pokryte są włoskowatymi łuskami. Żołędzie mają do 3 cm długości i są grubsze od naszych dębów szypułkowych. Dąb burgundzki ma ciemnozielone i błyszczące liście. Podłużne z 7-oma albo 9-oma klapami po obu stronach. Urodziwe.

Dąb ten nie ma żadnych wymagań glebowych. Na zimę młode roślinki należy okrywać - nie jest w pełni mrozoodporny i może u nas przemarzać. Pochodzi z południa Europy i Azji Mniejszej, gdzie do dziś zwany jest dębem tureckim. U nas bardzo rzadko spotykany.

Dąb szypułkowy "Fastigiata"

Dęby szypułkowe to piękne drzewa ale niestety przez swoje olbrzymie rozmiary rzadko są gościem naszych ogródków. Ale nic straconego - są odmiany, które możemy tam posadzić.

Dziś będzie o dębie szypułkowym odmiany kolumnowej, czyli Fastigiata. Rośnie on niczym topola włoska - w formie wąskiej kolumny. Nie bywa olbrzymem. Maksymalna wysokość to 15 metrów a szerokość to 5 metrów. Konary i gałęzie są wyprostowane i rosną niemal równolegle do pnia. Gałęzie często są powyginane. Owocuje dość obficie. Co ciekawe ma gęstsze ulistnienie - pewnie to złudzenie wzrokowe spowodowane gęstszym ułożeniem gałęzi. A liście dużo dłużej pozostają na drzewie.

W sumie dąb ten ślicznie prezentuje się jako soliter.

Żołędzie na ludziki

Jeśli robicie z dzieciakami ludziki z kasztanów i żołędzi to warto wcześniej zlokalizować dąb libański. Ja znalazłem taki w arboretum w Rogowie. Ma fantastyczne owoce. Ludziki będą od razu z zimowymi czapkami.

Dąb libański rośnie także w arboretum w Kórniku, w Ogrodzie Botanicznym w Łodzi i Poznaniu. A może ktoś jeszcze gdzieś go spotkał?