Zobaczcie, jakiego pięknego cypryśnika błotnego spotkałem ostatnio. Drzewo miało 3-4 metry wysokości, było więc jeszcze bardzo młode. Mimo zimna, mrozów, ataku śnieżycy nie pogubiło jeszcze swoich przebarwionych na rdzawe kolory igiełek. Coś niesamowitego.
Rozróżnienie metasekwoi chińskiej od cypryśnika błotnego bywa trudne. I to, i to drzewo ma dłuższe igły, które jesienią brązowieją i opadają. Jak się spotka raz metasekwoję, a potem cypryśnika, albo na odwrót, to można pomyśleć, że to jest to samo drzewo. Natomiast, gdy staniemy przy tych drzewach posadzonych jedno obok drugiego, to różnice staną się dobrze widoczne. Postanowiłem zestawić na obrazkach zdjęcia metasekwoi i cypryśnika błotnego, żeby dobrze te różnice pokazać i je uwypuklić.
Wczoraj spotkałem bardzo wiekowy cypryśnik błotny. Wiekowy, jak na polskie warunki. Miał z 15 metrów wysokości i obwód pnia ponad 2 metry. Rośnie w Parku Skarbków w Grodzisku Mazowieckim.
Po czym można teraz poznać takiego cypryśnika? Wystarczy spojrzeć w górę i wśród gałązek widać ciemne kuleczki. Bardzo charakterystyczny widok o tej porze. To żadna choroba czy szkodniki. To szyszki, które jeszcze nie spadły na ziemię.
Pod cypryśnikiem też takich szyszek możemy znaleźć mnóstwo. Mają 2 cm średnicy i teraz te opadłe, charakterystycznie pękają. Ładnie widać po tych opadniętych, że szyszki składają się z kilku, kilkunastu romboidalnych łusek. W środku każda łuska zawiera po dwa podłużne i kanciaste, brązowawe nasionka, co daje nam ok. 20 nasionek na jedną szyszkę. Niestety wg. literatury nasiona te w polskich warunkach nie kiełkują. Ja jednakże spróbuję i posadzę kilka :-).
Ostatnio rozmawialiśmy z moim 11 letnim synem o przyrodzie. Okazało się, że w szkole uczą, iż modrzew to jedyne drzewo iglaste w Polsce, które gubi igły na zimę. Brrr. Zaraz musiałem mu sprostować, że są jeszcze 2 drzewa, co prawda dużo mniej popularne ale jednak rosną w Polsce i czują się u nas wyśmienicie. Te drzewa to metasekwoja chińska i cypryśnik błotny. Cypryśnik właśnie zaczyna się przebarwiać i gubić igiełki - piękny okaz można obejrzeć choćby w Parku Ujazdowskim i w Powsinie czy Ogrodzie Botanicznym w Łodzi. Metasekwoja (do obejrzenia w Łazienkach, Żelazowej Woli, Parku Skaryszewskim czy Powsinie) i modrzew wkrótce zaczną je gubić.
Myślę, że trzeba dzieciakom pokazywać te drzewa i uaktualnić wiedzę w podręcznikach do przyrody i w głowach nauczycieli. Albo precyzyjnie mówić, że modrzew to jedyne rodzime drzewo iglaste gubiące igły na zimę. A to już duża różnica.
A teraz foty, jak wyglądają nasi bohaterowie:
Cypryśnik błotny to jedyny z cypryśników spotykany w Polsce. Podobnie jak modrzew i metasekwoja gubi igły na zimę. To duże i piękne drzewo rosnące u nas aż do 30 metrów wysokości. Najczęściej podziwiamy go za pneumatofory - zgrubienia na korzeniach wyrastające powyżej poziomu gleby bądź wody w pobliżu pnia. Pneumatofory umożliwiają dostęp tlenu do systemu korzeniowego drzewa.
Poza korzeniami oddechowymi cypryśnik wytwarza piękne, okrągławe szyszki. Cypryśnik ten dawniej nazywany był cisownikiem oraz cisowcem. Łacińska nazwa tego drzewa - Taxodium z greki oznacza cisopodobny.
