Rzadkości dendrologiczne cz.1 - kłęk kanadyjski

Czasami w naszych starych parkach czy ogrodach można znaleźć drzewo zupełnie odmienne od tych pospolitych często spotykanych. Długo się potem trzeba naszukać, co to za okaz. Ale warto, choćby dla satysfakcji.

Do takich rzadkości należy kłęk kanadyjski (Gymnocladus dioicus). To piękne i wysokie drzewo o bardzo długich liściach. Nawet do jednego metra! Jak na razie spotkałem go tylko w kilku miejscach w Polsce. A co najciekawsze - był to moment kwitnienia. Niezły traf :-).

Teraz czekam na moment owocowania - kłęk posiada duże strąki, niczym olbrzymie, grube fasole.

Lipa drobnolistna i jej prozdrowotne właściwości

Połowa czerwca to czas, gdy kwitną u nas lipy. To bardzo popularne drzewa w naszych miastach i miasteczkach. Uwielbiają je też pszczoły, dzięki czemu mamy miód lipowy.

Miód lipowy działa antyseptycznie i uspokajająco. Stosowany jest w gorączkach, przeziębieniach, kaszlu i zapaleniu oskrzeli. Należy jednak uważać aby nie poddać go zbyt wysokiej temperaturze, gdyż traci wtedy swoje lecznicze właściwości.

Moje dzieciaki w przeziębieniach często piją syrop Lipomal powstały na bazie wyciągu z kwiatostanów lipy.

Lipy, które spotykamy to najczęściej lipy drobnolistne. Dużo rzadziej można spotkać lipę szerokolistną (wielkolistną). Są jeszcze lipy krymskie, lipy srebrzyste, lipy amerykańskie i cała masa mieszańców międzygatunkowych.

Miłorząb dwuklapowy

To drzewo jest jedynym z nielicznych przedstawicieli roślin nagozalążkowych, które mają spłaszczone, opadające na zimę liście (nie przekształcone w szpilki, igły). I dlatego we wszelkich atlasach jest podawany jako drzewo iglaste.





Jego nasiona są chińskim przysmakiem. Spożywa się je gotowane lub prażone. Ze względu na kształt liścia nazywane jest w Azji „łapą kaczki” a ponieważ nasiona są srebrzyste to ma też nazwę „srebrny owoc”. Posiada wiele odmian, które nadają się do małych ogródków.

Owoce orzechów

Niedawno pisałem o orzechówce, a dziś chcę przedstawić duże drzewa orzchów, które w Polsce wydają orzechy. I chciałem pokazać różnice między orzechami tych orzechów.

Każdy zna orzecha włoskiego i jego smaczne owoce. Skorupa jest cienka, ciemnozielona, nieowłosiona, a w środku skrywa fantastyczną łupinę zawierającą smaczne jadalne wnętrze.

Czasami można też spotkać w parkach orzecha czarnego. To duże drzewo. Większe od orzecha włoskiego. Nie dość, że ma inne liście, to owoc jego jest większy, delikatnie owłosiony, skorupa gruba, kolor zieleni mniej intensywny, bardziej żółtawy, często z brązowymi plamkami. Środek rzadko kiedy jest widoczny, gdyż orzech czarny zwykle nie pęka. Ciężko jest też łupinę wydostać ze środka. Co ciekawe orzech ten z łupiną wydaje intensywny zapach podobny do cytryny.

Do najrzadziej spotykanych u nas należy orzech szary. Te owoce nie mają kulistego kształtu. Są spłaszczone po bokach i bardziej owłosione. Wnętrze też ciężkie do wydobycia.

W kolekcjach dendrologicznych i starych parkach można obejrzeć też orzecha japońskiego, orzecha mandżurskiego i orzecha ajlantolistnego ze wspaniałymi owocami rosnącymi w gronach po kilkanaście sztuk!

Kwitnie perukowiec

Perukowca najczęściej kojarzymy po pięknych owocach i nasionach. Nie wiem, czy wielu z Was widziało jak pięknie kwitnie ten krzew a czasami małe drzewo? Dla mnie rewelacja.







Co ciekawe w czerwcu można rozmnażać perukowca z półzdrewniałych sadzonek. Obcinamy półzdrewniałą gałązkę i tniemy na długość do 4 oczek. Górne cięcie wykonujemy nad oczkiem (liściem, węzłem) a dolne pod. Cięcie lepiej dokonać ostrym nożem aby nie zmiażdżyć gałązki. Od dołu usuwamy liście. Sadzonkę zamaczamy w ukorzeniaczu (do zdobycia w sklepie ogrodniczym) i wsadzamy do wilgotnego podłoża na głębokość ok. 5 centymetrów. Utrzymujemy dużą wilgotność, dostęp do światła i wysoką temperaturę. Możemy dokarmiać dolistnie. Po kilku tygodniach sadzonka powinna się ukorzenić.

Orzechówka

Wydaje mi się, że nastał właściwy czas aby przygotować dobrą orzechówkę. Zebrane młode owoce orzecha włoskiego trzeba umyć i pokroić. Wkładamy je do dużego słoja i zalewamy odpowiednim zalewem spirytusowym. Czyli spirytusem z wodą tak aby całość miała ok. 75% zawartości alkoholu. Dosładzamy cukrem bądź miodem do smaku. Można też dodać cynamon lub goździki. Słój zakrywamy szczelną gazą i zawiązujemy. Nalewka z początku zielenieje aby uzyskać intensywnie brązową barwę, co ma miejsce po ok. 30 dniach od nastawienia. Wtedy możemy ją przefiltrować i zlać do butelek.



Orzechówka jest stosowana na wszelkie niestrawności i dolegliwości żołądkowe. Ze względu na specyficzny smak i zapach nie polecam picia w większej ilości :-).

Drzewa zatrzymujące pyły zawieszone

Ostatnio w TVN Meteo widziałem program o pyłach zawieszonych. One to są w naszych czasach jednym z najgorszych zanieczyszczeń. Ich przyczyną są samochody i ścierające się opony, asfalt, tarcze i klocki hamulcowe. W wyniku spalania się paliw w samochodach powstaje sadza i węgiel, a na jego powierzchni osadzają się węglowodory aromatyczne, dioksyny i metale ciężkie. Pyły te powodują raka płuc, jako drugi z powodów zaraz po paleniu papierosów.

Walką z takimi pyłami zajmuje się fitoremediacja, czyli usunięcie zanieczyszczeń, z powietrza i z gleby za pomocą różnych roślin. Badania naukowe dowodzą, że niektóre drzewa lepiej nadają się do walki z pyłami a inne gorzej. I dlatego do zasadzeń miejskich, przy ruchliwych drogach, najlepiej nadają się brzoza, jesiony (głównie pensylwański), lipy, topole, wiśnie ozdobne, klony, jarzęby, lilaki i bez czarny. Liście tych drzewa zawierają dużo wosków, które zatrzymują pyły zawieszone a potem są zmywane przez deszcz.





Więcej na http://majawogrodzie.tvn.pl/120,Fitoremediacja,porada.html