W tym roku jabłoń Sargenta przebarwiła mi się zupełnie inaczej niż w poprzednich latach. Liście są żółto-zielone, jakby małe żaby czy jaszczurki. Urokliwie na tym tle wyglądają czerwone mini, rajskie jabłuszka. Niestety liście zaczynają już intensywnie opadać i pierwszy większy wiatr całkowicie pozbawi drzewka tej uroczej szaty.
Dzisiejsza wizyta w ogródku mnie powaliła. Wystarczyło kilka słonecznych dni z zimniejszymi nocami i porankami, a mój klon tatarski w odmianie ginnala przywdział niesamowicie urodziwą, jesienną szatę. Ta gra barw czerwonych, pomarańczowych i żółtych zatyka dech w piersi. Tych kolorów się nie da opisać. Bajka, jak dla mnie. To nie online, to nie offline. To inny wymiar.
Jesień jest naprawdę piękna. Ta nasza złota, polska. Chwilo trwaj.
Postaram się teraz przez cały miesiąc ukazywać piękno naszych drzew w październikowych barwach. Macie jakieś propozycje na pierwsze gatunki?
Klon ukurundzki (Acer caudatum) to drzewo z Azji Wschodniej - Mandżurii i Japonii. Lubię go za kolory przebarwiających się jesienią liści (podobnych nieco kształtem do jaworowych). Są tak żółte, że aż cytrynowe. Skrzydlaki wiszą na długich ogonkach i skupione są w gęstych gronach po kilkadziesiąt sztuk (znów niemałe podobieństwo do jawora). Drzewo rośnie do 6 metrów wysokości i dość szybko owocuje.
Klon ukurundzki z powodzeniem wytrzymuje nasze mrozy i nie ma specjalnych wymagań glebowych. Niestety klony te często chorują (czarna plamistość - charakterystyczne brązowe bądź czarne plamki na liściach).
