Kwitnie kalina ząbkowana

Prawie pół roku temu pokazałem, jak wyglądają owoce kaliny ząbkowanej. Dziś będzie o jej kwitnieniu. Kalina ząbkowana na naszym rynku szkółkarskim zwana jest kaliną zębatą (Viburnum dentatum). Koniec maja i początek czerwca to czas jej kwitnienia. Mnogość kwiecia zależy od stanowiska i wieku roślinki. Im lepsze stanowisko (bardziej słoneczne) i starsze drzewko to kwitnienie jest obfitsze.

Kwiaty tej kaliny są niemal białe i zebrane w małe baldachogrona. Tak naprawdę malutkie płatki są białe, a pręciki i pylniki kremowe, trochę barwy ecrue. Pąki kwiatowe również kremowe. Kolory te pięknie kontrastują z intensywnie zielonymi, zębatymi liśćmi tej kaliny. 

Jak widać drzewko kaliny zębatej może zachwycać i wiosną podczas kwitnienia, i jesienią podczas przebarwień czy owocowania. O jej przebarwieniach liści jeszcze kiedyś napiszę.

Kończy kwitnienie urodlin trójłatkowy

Urodlin ma nieduże, ale bardzo urokliwe kwiaty. Teraz już kończy kwitnienie. Udało mi się w ostatnim momencie udokumentować ostatnie kwiaty na jego gałązkach. Kwiaty te są dzwonkowate - ostatni rząd płatków, o wyjątkowej purpurowo-fioletowej barwie, jest wywinięty na zewnątrz. Kwiaty rosną pojedynczo, a kwitnienie nie jest obfite. Urodlin trójłatkowy owocuje u nas, ale ma problemy z zapylaniem kwiatów. Hobbyści ogrodnicy stosują różne metody, aby zwiększyć plony.

Wyjątkowe kwiaty derenia pagodowego

W tym roku już kilka razy spotkałem w różnych miejscach derenia pagodowego (Cornus controversa). Zazwyczaj trafiałem na niego w okresie jesiennych przebarwień. Tym razem udało się sfotografować jego kwitnienie. Jego kwiaty są wyjątkowe. Nie przypominają kwiatów derenia jadalnego, czy dużo bardziej urokliwych derenia kousa albo derenia kwiecistego. Są białe, zebrane w duże baldachogrona i bardziej przypominają czarny bez niż kwiaty derenia. Wszystko podobnie, jak u derenia białego, tylko tam kwiatostany są dużo mniejsze.

Dereń pagodowy ze względu na osiągane rozmiary zwany też bywa dereniem drzewiastym. Wygląda naprawdę zjawiskowo. Wszystkie spotkane przez mnie drzewa miały ok. 4 - 5 metrów wysokości. Jego gałęzie są charakterystycznie ułożone: piętrowo i horyzontalnie (stąd nazwa rośliny, jak budynek pagoda). Roślina warta częstszego stosowania w parkach i na skwerach. Rośnie w waszych miastach?

Różnice w liściach - jarząb szwedzki vs. mączny vs. szerokolistny

Często dostaje maile z prośbą o rozpoznanie drzewa po liściach. Często dostaję sygnały, że te występujące u nas jarzęby się mylą i są do siebie podobne. Jeśli widzimy raz jedno drzewo, a za jakiś czas inne, to może tak być. Nawet, jak otworzymy książkę typu atlas drzew, to tam na rysunkach czy zdjęciach tych różnic zbytnio nie widać, a w terenie wszystko nam się miesza.

Postanowiłem ułatwić identyfikację jarzębów o pojedynczych liściach. Tego samego dnia w centrum kraju (lokalizacja jest ważna, bo liście drzew potrafią się nawet znacznie różnić w zależności od regionu w którym rosną) zebrałem liście 2 popularnych u nas jarzębów - jarzęba szwedzkiego i jarzęba mącznego. Dodałem też podobnego do nich jarzęba szerokolistnego - rzadkość u nas, ale się trafia w parkach i do tego jest bardzo podobny do tych dwóch wcześniej wymienionych. Zeskanowałem ich liście zaraz po powrocie do domu.

Sami zobaczcie efekty - różnic jest dużo. Od lewej mączny (najbardziej zaokrąglony), po środku szerokolistny (piłkowany) i po prawej szwedzki (klapowany). Najpierw wierzchnia strona liści:

Teraz spód liści jarzębów:

Skany dobrze pokazują wszystkie różnice. Zarówno kształtu, brzegu, unerwienia i długości ogonka. Teraz nawet widać, że na spodzie, to mączny jest najjaśniejszy, a szwedzki mimo, że wydaje się jasny od spodu, to jest to jasny, delikatnie zielony odcień, ale nie białawy, nie sinawy. 

Będzie łatwiej?

Zakwitł głóg Lavallego

Długo się naszukałem w katalogach, książkach i internecie, gdy pierwszy raz natknąłem się na głóg Lavallego (Crataegus x lavallei). Nie wiedziałem, co to jest za drzewo. Nie przypomina on naszych głogów. Ma podłużne, skórzaste, ciemnozielone liście, o jaśniejszym spodzie. Brzeg z lekko widocznym ząbkowaniem. Kwitnie dużo później niż pospolite u nas głogi. Zazwyczaj pod koniec maja i na początku czerwca. Kwiaty duże, białe, zebrane w kwiatostany. Widoczne z daleka dzięki kontrastującym barwom.

Głóg Lavallego warto posadzić na słonecznym stanowisku - wtedy odwdzięczy się pięknymi przebarwieniami. O tym napiszę na jesieni. Warto poczekać.

Kwitnie dławisz

Od kilku dni kwitnie dławisz okrągłolistny (Celastrus orbiculatus). To jedna z tych roślin, których kwiatów niemal nie widać. Są malutkie, zielonokremowe, schowane w kącikach liści. Jak im się lepiej przyjrzymy to zauważymy duże podobieństwo do kwiatów trzmielin. Dlaczego? Otóż dławisz i trzmielina należą do tej samej rodziny roślin - dławiszowatych. Nazwisko rodowe zobowiązuje :-).

Orzech mandżurski - czerwone kwiaty żeńskie

Jeśli zastanawiacie się, który z orzechów kwitnie najurokliwiej, to jest to bardzo rzadko spotykany u nas orzech mandżurski (Juglans mandshurica, Juglans stenocarpa). Jego kwiaty męskie nie odbiegają co prawda od kwiatów męskich orzecha czarnego, orzecha ajlantolistnego czy orzecha szarego. No może są nieco dłuższe, ale tak samo zwisające, smukłe, żółtozielone.

Inaczej jest z kwiatami żeńskimi. Te zachwycają czerwonawą barwą. Dzięki temu są z daleka widoczne i dzięki temu łatwo tego orzecha rozpoznać, albowiem wszystkie te mniej znane orzechy są bardzo do siebie podobne, gdy nie kwitną i nie owocują. Rośnie w waszych parkach orzech mandżurski?