Arboretum Rogów - fotowizyta z połowy października

Troszkę mi się zeszło aby uporządkować zdjęcia z kolejnej mojej jesiennej wizyty w arboretum w Rogowie. Ale warto było jechać. Trafiłem na super pogodę. Zszedłem kilka kilometrów. A że staram się dobierać moment kulminacji przebarwień drzew, więc i zdjęcia (można powiedzieć), że się udały. Oceńcie sami.

Zapraszam, jeśli ktoś nie był, do oglądania i podziwiania. A jeśli ktoś był - do wspominania i sprawdzenia, czy dotarł tam, gdzie ja. Oto moje TOP 40 gatunków i odmian z jesieni 2019:

Miłorząb dwuklapowy


Grusza wierzbolistna


Klon palmowy


Kalina olcholistna


Styrakowiec japoński


Kolcosił drzewiasty


Magnolia szerokolistna


Fotergilla większa


Ośnieża czteroskrzydła


Kalina szorstkowłosa


Wiązowiec koreański


Grujecznik wspaniały


Metasekwoja chińska


Klon strzępiastokory


Kasztanowiec drobnokwiatowy


Klon Shirasawy


Klon okazały


Dąb zębaty


Klon Davida


Styrak wielkolistny


Śniegowiec wirginijski


Dereń kwiecisty


Korkowiec Lavallego


Oriksa japońska


Klon pectinatum


Klon polny Nanum


Orzech mandżurski


Urodlin trójłatkowy


Hurma wirginijska


Orzesznik siedmiolistkowy


Kalina herbaciana


Brzoza Maksymowicza


Klon koreański


Dereń pagodowy


Tulipanowiec amerykański


Klon palmowy odm. purpurowa


Ostrokrzew okółkowy


Enkiant wygiętoszypułkowy odm. czerwona


Franklinia amerykańska


Klon japoński

Zobaczcie też relacje z innych lat:

Przebarwienia drzew Rogów 2022

Przebarwienia drzew Rogów 2021

Przebarwienia drzew Rogów 2020

Przebarwienia drzew Rogów 2018

Przebarwienia drzew Rogów 2017

Przebarwienia drzew Rogów 2016

Przebarwienia drzew Rogów 2015

Przebarwienia drzew Rogów 2014

Klon strzępiastokory - czerwony akcent w jesiennym ogrodzie

Od dobrych kilku lat mam w ogrodzie klona strzępiastokorego zwanego czasem cynamonowym. Od połowy października obserwowałem go niemal codziennie. Z zielonego drzewka zaczął przemianę w szkarłatno-czerwone szaty. Zielone liście stopniowo przegrywały walkę z czerwienią. Kolor się zmieniał od czubka i brzegów do środka liścia składającego się z 3 listków.

Wygląda dziś bajkowo, mimo, że jest stosunkowo niski i młody i nie zachwyca jeszcze piękną, strzępiącą się korowiną. Nie szkodzi. Odcień jego czerwieni powala. Piękny akcent w ogrodzie, a co ciekawe wiele klonów już potraciło liście, a te strzępiastokorego nawet nie drgną. I jeszcze powiszą.

Polecam go. Przetrzymuje nasze zimy, ale trzeba podlewać w okresach suszy i upałów. Nie rośnie zbyt szybko i nie jest zbyt wysoki - osiągnie góra 5 metrów wysokości. W sam raz do małych ogródków.

Klon cynamonowy, jak będzie dorosły to zachwyci korowiną, a z biegiem lat powinien zakwitnąć i wydać skrzydlaki.W sumie zachwyca cały rok. Ja czekam już na pierwsze kwitnienie. Może w czasie najbliższej wiosny?

Topola szara zaczyna się przebarwiać na złote barwy

Niezmiernie ciężko jest dla początkującego przyrodnika odróżnić nasze topole. Są podobne do siebie. Dodatkowo są to zazwyczaj duże drzewa i ciężko jest prowadzić obserwacje, gdy gałęzie mamy na wysokości kilkunastu metrów.

Mam nadzieję, że ta którą spotkałem to topola szara. Biała nie jest na bank, bo spodnia strona liści nie miała białego futerka. Liście mają też nieco inny kształt. Wedle teorii topola szara jest mieszańcem białej i osiki. I to by się mi zgadzało. Wszelkie obserwacje wskazują, że i korowina i liście są czymś pomiędzy tymi topolami. Muszę jeszcze pstryknąć foty białej i osiki i zrobię wpis porównujący te trzy topole jesienią.

Czy ktoś sądzi, że to nie jest topola szara? Prośba o uwagi.

Sypnęło orzechami

Od 2, 3 tygodni zbieram orzechy spod moich drzewek. Zarówno te laskowe i włoskie. Maksimum było po kilku wietrznych dniach i nocach. Co ciekawe leszczyna pospolita sypnęła niemal od razu wszystkimi owocami a ta purpurowolistna ma jeszcze owoce na gałązkach. One mocniej się trzymają i wiatry im nie straszne. Ciekawa różnica. Wiedzieliście?

Jeśli chodzi o orzechy włoskie to orzechów nie ma już u mnie na gałązkach. Więcej. Na wielu drzewach nie ma już liści. Ostatnie orzechy podkradły kruki i wrony. Dla nich to jesienny rarytas.

Smacznego:

Ketmia syryjska "Purpureus Variegatus" rozwinęła kwiat

Pisałem już o tej ketmii rok temu, że nie rozwija kwiatów. A tu nagle spacerując po ogrodzie natykam się na rozwinięty kwiat. Po raz pierwszy od posadzenia. I co ciekawe jest jeden jedyny z wielu pąków, które w tym roku się pojawiły. Ślicznie i zupełnie niespodziewanie. Wydawało się niemożliwe, bo ta odmiana tak ma w genach. A tu jednak. Przyroda jest niesamowita.

Ciekawe co spowodowało, że kwiat tej odmiany Purpureus Variegatus się rozwinął?