Makia chińska

Kolejny mało znany rarytas dziś wezmę na tapet. Chodzi o makię. W naszych ogrodach i arboretach można bardzo rzadko spotkać dwie makie: amurską i chińską. Na pierwszy rzut oka nie widać różnic między nimi. Są głównie w owłosionych od spodu liściach o parzystej liczbie listków i większych kwiatach u amurskiej.

Makia chińska, jak nazwa wskazuje pochodzi z Chin i rośnie do 20, a nawet 30 metrów wysokości. U nas troszkę mniej. Ponieważ boi się mrozów to bardzo późno wypuszcza pierwsze liście - dopiero pod koniec maja. Liście duże, pierzaste po 11 do 13 listków. Śliczne. Kwitnie właśnie teraz na przełomie sierpnia i września. Kwiaty podobne do robiniowych ale dużo większe i dłuższe i sterczące, a nie zwisające. Ja niestety załapałem się tylko na widok pąków kwiatowych. Zaczną się rozwijać za ok. tydzień.

Makie to bardzo urodziwe drzewa. Ze względu na osiągane rozmiary można je polecić do dużych ogrodów. Preferują osłonięte, słoneczne stanowiska i średnio wilgotne, przepuszczalne podłoże. Nazwa makia (z łaciny maackia) pochodzi od syberyjskiego XIX-wiecznego badacza i przyrodnika Ryszarda Karlovicha Maacka. Niestety makie są trudno dostępne w krajowych szkółkach. Ma ktoś w ogrodzie?

Dwuskrzydlak chiński w sierpniu

Dwuskrzydlaka już opisywałem w końcówce listopada zeszłego roku. Tym razem spotkałem go pod koniec sierpnia. Owoce są jeszcze nieprzesuszone acz żywe w barwach zielonkawych. Ładnie widać też, że jeszcze nie są idealnie okrągłe. Kółka się dopiero formułują z niekształtnych form przypominających łezki.

Jedno jest pewne - dwuskrzydlak chiński jest bardzo ciekawym akcentem w naszym ogrodzie o każdej porze roku. Szkoda tylko, że tak rzadko jest jego gościem. A z powodzeniem drzewko można zdobyć w naszych szkółkach. Preferuje wilgotne i w miarę żyzne podłoża oraz słoneczne stanowiska. Idealny jako soliter. Na zimę w młodości trzeba go okrywać, żeby nie zmarzł.

Trzmielina szerokolistna

Trzmielina szerokolistna (Euonymus latifolius) to jedna z trzmielin o bardzo dużych liściach. Wyjątkowych, jak na znane u nas trzmieliny. Ale nie tylko liście są urodziwe u tej trzmieliny. Owoce - czerwonawe torebki ze zwisającymi pomarańczowymi osnówkami też imponują urodą i wielkością. Osiągają do 3 cm średnicy i są 4. albo 5.kanciaste. Dlatego też trzmielina ta zwana jest często wielkoowocową. Dodatkowo warto wspomnieć - co widać na zdjęciach - trzmielina ta owocuje bardzo obficie.

Trzmielina szerokolistna pochodzi z Europy Południowej i Azji Mniejszej. Jest raczej mrozoodporna, choć lepiej ją sadzić na stanowiskach osłoniętych. Rośnie góra do 5 metrów wysokości. Nie ma żadnych wymagań glebowych. Polecam.

Klon drobnokwiatowy i jego skrzydlaki

Dziś przedstawię dość rzadkiego klona pochodzącego z Japonii, ale bardzo ciekawie wyglądającego właśnie o tej porze roku. W szkółkach u nas jest ciężki do zdobycia ale jednak się trafia i myślę, że warto.

Klon drobnokwiatowy (Acer micranthum) rośnie jako drzewko maksimum do 8 metrów wysokości, a często zostawiony sam sobie rozrasta się na boki i tworzy niższe formy krzaczaste. Liście kształtem podobne są do klona srebrzystego, średniej wielkości do 8 cm średnicy, zawierają 5 klap dość głęboko wciętych. Przypominają ślady dinozaurów :-). W początkowej fazie rozwoju liście są czerwone, latem zielone a na jesieni prześlicznie przebarwiają się na intensywne wręcz szkarłatne odcienie czerwieni. Całemu temu widowiskowemu zjawisku uroku dodają jeszcze skrzydlaki. A że klon drobnokwiatowy miewa je skupione w setki sztuk to widok drzewa od sierpnia aż do późnej jesieni jest naprawdę imponujący. Goście ogrodu będą pod wrażeniem.

Klon ten preferuje nasłonecznione i wilgotne stanowiska. W miarę dobrze radzi sobie z naszymi mrozami. Polecam do przydomowych ogródków.

Wystawa "Zieleń to Życie" 2014 już za tydzień

Kolejna edycja Międzynarodowej Wystawy "ZIELEŃ TO ŻYCIE" odbędzie w dniach 28-30 sierpnia w Warszawie, w Centrum EXPO XXI. Pierwsze 2 dni wystawy – czwartek i piątek dedykowane są tylko dla profesjonalistów. Sobota natomiast będzie przeznaczona dla amatorów ogrodów, miłośników drzew i krzewów i wszystkich pasjonatów zieleni. Hasłem przewodnim tegorocznej edycji jest "Klucz do ogrodu".

Tegoroczny program towarzyszący wystawie będzie jeszcze bogatszy niż w poprzednich edycjach. Oprócz konkursów - Roślin NOWOŚCI i ZIELONY LAUR, które wyłonią nowości i innowacje roślinne i produktowe odbędą się konferencje, seminaria i warsztaty dedykowane branżowym gościom. Będą to kolejno:

• konferencja dla zarządzających zielenią publiczną Zielone Miasto w procesie zmian, która odbędzie się w czwartek 28 sierpnia, 
• konferencja Centrum Ogrodnicze – sprzedawać więcej, której gościem będzie specjalista z Holandii – Ronald Brand, piątek 29 sierpnia,
• warsztaty dla architektów krajobrazu, które poprowadzi brytyjski architekt krajobrazu Chris Beardshaw,
• seminarium Dzień Architekta Krajobrazu,
• seminarium poświęcone bylinom skierowane do producentów roślin – szkółkarzy, producentów roślin rabatowych i innych ozdobnych zainteresowanych produkcją bylin. Seminarium zaplanowane jest na piątek 29 sierpnia,
• pokazy ogrodnicze i florystyczne – również dla szerokiej publiczności.

Ja już planuję wizytę i fotorelację z wystawy. Nie mogę się doczekać dendrologicznych nowości.Wiecej info o wystawie na: http://zielentozycie.pl.

Wiąz syberyjski

Wiąz syberyjski to najrzadziej spotykany wiąz na terenie naszego kraju. Najpopularniejsze to szypułkowy, górski i polny. Wiąz syberyjski najczęściej jest dużo mniejszy od swoich krewniaków, ale trafiają się też ogromne i stare okazy sięgające 30 metrów wysokości.

Wiąz syberyjski ma cienkie, łukowato wygięte gałązki. Liście drobne, eliptyczne i bez wyraźnej, charakterystycznej dla wiązów asymetrii. Bardzo wytrzymały na suszę i co istotne jest najbardziej odporny na strasznie groźną chorobę holenderską wiązów. Szybko rośnie i nie ma żadnych wymagań glebowych.

Macie takie wiązy w swoich miastach i miasteczkach?

Jarząb Koehnego

Jarząb Koehnego to jeden z mniejszych jarzębów, idealny do przydomowych ogródków. Ze względu na perłowo-białe owoce zwany jest czasami białą jarzębiną. Owoce z początku zielonkawe w odcieniu ufoludków. Osiąga 4,5 góra 5,5 metra wysokości, częściej dużo mniej. Dodatkowym walorem jarzębu Koehnego są przebarwiające się jesienią na pomarańczowo i purpurowo nieparzystopierzaste liście. Białe owoce na takim tle wyglądają bajkowo.

Nie ma dużych wymagań glebowych, acz nie znosi suszy. Dobrze radzi sobie z naszymi zimami. Pochodzi z Chin, w naszych parkach raczej nie spotykany. Polecam - sam posadziłem rok temu i ładnie przetrzymał zimę, przyjął się i urósł jakieś 30 centymetrów.