Czy widzieliście kiedyś rożkowate, czerwonawe narośla (takie dzyndzle) na górnej stronie liści lipy? To atak roślinożernych roztoczy zwanych szpecielami. Skąd się biorą? Zimują w pączkach liściowych i atakują wiosną, jak rusza wegetacja. W zależności od atakowanego drzewa szpeciele mają swoje dokładne nazwy. Rożkowiec lipowy za cel ma lipy - swoje żywicielki. Dzięki nim rożkowce odżywiają się i rozmnażają. Wprowadzają do liści szkodliwe enzymy, które powodują dziwny wzrost tkanek żywych i powstawanie czerwonawych narośli. A ponieważ takie zmiany szpecą urodę drzewa to nazywamy je szpecielami.
Jak je zwalczyć? Jeśli nic z nimi nie zrobimy to przetrwają do kolejnej wiosny i cykl ich żerowania nigdy się nie skończy. A rożkowce mogą bardzo zaszkodzić lipie. Zaleca się opryski pod koniec kwietnia, po otwarciu się pączków i w trakcie rozwoju pierwszych listków. Najlepsze preparaty chemiczne to Neoron, Mitac, Talstar i Torque.
Od 2016 roku pojawił się w Polsce inny szkodnik, który może zaszkodzić naszym lipom, to skupieniec lipowy.
Od roku mam klona mono. Kiedyś się nim zachwyciłem spotykając go jesienią. Udało się go zdobyć w jednej z internetowych polskich szkółek. Posadziłem na skalniaku w zacisznym miejscu. Ładnie przetrzymał zimę i wiosenne przymrozki. Teraz widok świeżych, wiosennych liści jest rewelacyjny. Zieleń przy nerwach i purpura na pozostałej części liścia wspaniale się komponują. Rzadki to widok w naszych ogródkach.
Polecam, klon mono osiąga nieduże rozmiary i nie ma specyficznych wymagań.
Rok temu nabyłem lilak Meyera i postanowiłem posadzić go w donicy na tarasie. Donicę ociepliłem folią i styropianem od wewnątrz. Lilak ten w miarę ładnie przetrzymał zimę i zakwitł. Ładniutki jest. Taki mini tradycyjny lilak.
Lilak Meyera pochodzi z dalekiej Azji a dokładnie z Chin. Jest mini drzewkiem a najczęściej krzewem. Dorasta góra do 1,5 metra wysokości a jako szczepione drzewko do 2,2 metra. Jego ozdobną cechą są oczywiście kwiaty w kolorze delikatnego fioletu. Są one taką miniaturową wersją naszych krajowych lilaków zwanych potocznie bzami. Każdy pojedynczy kwiat składa się z takiej drobnej, długiej tuby, wąskiej na dole i rozszerzającej się ku górze a zakończonej 4 śmigłami :-). Kwiaty są zebrane w kwiatostany w postaci wiech. Mimo swojego mikro rozmiaru bardzo ładnie pachną.
Właśnie od około tygodnia trwa kwitnienie tych lilaków. Polecam nawet do najmniejszych ogrodów.
Środek maja to czas różowo kwitnącej odmiany ‘Paul’s Scarlet’ głogu pośredniego. Głóg pośredni jest mieszańcem popularnych u nas głogów jednoszyjkowego i dwuszyjkowego. Odmiana ‘Paul’s Scarlet’ w Polsce od wielu lat jest stosowana przez zieleń miejską do nasadzeń przydrożnych jak i parkowych. Pochodzi z Wielkiej Brytanii, a wprowadzona do sprzedaży została przez Williama Paula już w 1866 roku.
Głóg pośredni ‘Paul’s Scarlet’ rośnie w formie drzew na długich nóżkach (szczepienie następuje na wysokości ok. 1,5 metra a nawet wyżej) i jajowatej koronie. Osiąga góra 6 metrów wysokości. Kwitnie bardzo obficie. Już z daleka można rozpoznać oblepione różowymi kwiatuszkami gałązki. Kwiaty są pełne, a z wyglądu bardzo przypominają malutkie różyczki zebrane w kwiatostany po kilka, kilkanaście sztuk. Płatki różyczek są jaśniejsze na zewnątrz i ciemniejsze od wewnątrz.
Głóg ten nie ma żadnych wymagań glebowych i stanowiskowych. Rośnie i kwitnie niemal wszędzie. Nadaje się też na żywopłoty. Nie atakują go choroby i szkodniki. Macie go w Swoich miastach?
