Kłokoczka japońska, kaukaska, południowa?

Spacerując w te wakacje po parkach w Kołobrzegu spotkałem dziwne drzewko. Przypominało kłokoczkę ale jednak różniło się od znanej u nas kłokoczki południowej. Liście miała 5-listkowe z drobnymi ząbkami, a owoce 3 komorowe, zakończone spiczastym wywijasem.

Na jesieni w Rogowie spotkałem kłokoczkę japońską. Niestety to też nie była kłokoczka z Kołobrzegu. Owoce podobne, ale liście były 3-listkowe.

Znane są jeszcze kłokoczki kaukaskie i trójlistkowe. Ta druga odpada. Kaukaskiej nigdy nie spotkałem ale ze zdjęć w necie wygląda nawet podobnie.

Może Wam się uda rozszyfrować co to za kłokoczka? A może to jakaś wywijana odmiana naszej kłokoczki południowej?

Po 9 latach udało mi się rozwiązać zagadkę. Spotkałem kłokoczkę kaukaską w 2021 roku w Ogrodzie Botanicznym w Łodzi i tak jak sądziłem, to jest to drzewko.

Jesień u judaszowca

Judaszowiec jesienią ma podobne liście do surmii, paulowni, lipy amerykańskiej czy topoli wielkolistnej. Oczywiście ułożenie liści i ich indywidualne cechy pozwalają rozróżnić te drzewa. W ogóle muszę napisać o tych wielkoliściastych następnym razem :-).

Liście judaszowca ładnie się przebarwiają na żółto. Szkoda, że jest tak rzadko sadzony u nas. Niestety jest mu za zimno. Czasami z powodu dużych mrozów nawet duże drzewa potrafią przemarznąć. Oto judaszowiec południowy:





W Polsce spotkać można jeszcze judaszowca kanadyjskiego, który jest podobno bardziej mrozoodporny.

Cyprysik nutkajski

Znamy cztery cyprysiki - Lawsona (najbardziej znany u nas), groszkowy, japoński i nutkajski. Chociaż początkowo cyprysika nutkajskiego naukowcy zaczęli klasyfikować jako cyprysa. W roku 1841 przeniesiono go jednak do rodzaju cyprysik. I proszę bardzo - skoro takie problemy mają eksperci, to jak trudno nam jest identyfikować te drzewa.

Cyprysik nutkajski to duże, piękne, wiecznie zielone drzewo rosnące nawet do 35 metrów wysokości. Pochodzi z Ameryki Północnej. Nasze mrozy mu nie szkodzą. Idealnie nadaje się jako soliter do parków i dużych ogrodów.

Jesion wyniosły - odmiana jednolistna

Jesion kojarzy nam się z drzewem o złożonych liściach, składających się z kilku listków po jednym i drugim boku oraz jednego listka po środku na szczycie. Ale przyroda potrafi robić niespodzianki. Istnieje jednolistkowa odmiana jesionu wyniosłego. A co ciekawe liście tej odmiany w ogóle nie przypominają pojedynczych listków jesionu wyniosłego. Dodatkowo część z nich posiada ostre zakończenie, a pozostała część nie. Nie jest łatwo rozpoznać drzewo tego jesionu, jeśli nie wszedł jeszcze w stan owocowania. Owoce jednoznacznie wskazują, że mamy do czynienia z jesionem.

Odmiana ta zaczyna być coraz częściej wykorzystywana do sadzeń miejskich. Drzewa te nie są tak potężne jak klasyczne jesiony wyniosłe.

Dąb dachówkowaty

Dąb dachówkowaty to prawdziwy rarytas w naszych parkach. Ze względu na wygląd liści nazywany jest laurem północy. Liście ma zupełnie nie dębowe - intensywnie zielone, całobrzegie, lancetowate, błyszczące, duże do 15 cm długości, pod spodem delikatnie omszone. Jego małe żołędzie niestety w Polsce raczej nie dojrzewają.

Dąb ten pochodzi z USA ale u nas bardzo dobrze sobie radzi. Widziałem drzewa ok. 20 metrowe! Późną jesienią na słonecznych stanowiskach ślicznie przebarwia się na odcienie żółci, brązu i pomarańczy. Jego liście, podobnie jak u wszystkich dębów, długo utrzymują się na drzewie.

Jarząb brekinia

Jarząb brekinia jest drzewem objętym ochroną. Mimo, że jest naszym rodzimym to jest go coraz mniej. Ciężko go już spotkać w naszych lasach. Grozi mu wyginięcie. Szkoda bo i jego owoce cenione są w ziołolecznictwie i przemyśle monopolowym i jego drewno jest bardzo cenne, twarde i szlachetne. Nadaje się do parków i dużych ogrodów.









Trochę się dziwię, że sadzi się często jarząb pospolity, szwedzki czy mączny a nie brekinie. Może przez to, że jego owoce nie są tak urodziwe?

Brzoza żółta w jesiennych barwach

Brzoza żółta to gość z Kanady. Jest typowym przedstawicielem tamtejszych lasów. A że w Kanadzie jest równie zimno co u nas, a często dużo zimniej, to brzoza ta bardzo dobrze sobie w Polsce radzi.

Liście ma bardzo podobne do grabowych; jedynie nieco większe i szersze. Na jesienie pięknie się przebarwiają na żółto. Kotki dużo ładniejsze niż u naszej brzozy brodawkowatej - większe i pięknie wybarwione na żółto, zielono i brązowo. Kora bardzo nietypowa dla brzóz - za młodu żółta i łuszcząca się cienkimi warstwami. Z wiekiem brązowieje i czerwienieje przypominając korowinę naszych czereśni.