sobota, 14 listopada 2026

Lilak chiński dość wcześnie gubi liście

Lilak chiński, u nas potocznie zwany bzem chińskim (Syringa × chinensis), jest ciekawym przykładem błędów dendrologów. W XVIII wieku, gdy go odkryto myślano, że pochodzi z Chin, bo tam był też rozpowszechniony. A to jest mieszaniec powstały z dwóch gatunków lilaków - lilaka perskiego (Syringa persica) i naszego lilaka pospolitego (Syringa vulgaris). Wyhodowany został w Rouen we Francji przez M. Varina, dyrektora tamtejszego ogrodu botanicznego, założonego w 1691 roku. Na zachodzie Europy do dziś zwany jest lilakiem z Rouen. Ale nazwa gatunkowa została nadana jako chinensis. 

To niewysokie drzewa, a często krzewy, nieco przypominające kwiatami nasze lilaki. Ale o tym napiszę kiedyś na wiosnę. Dziś chcę pokazać charakterystyczną różnicę między tymi roślinami. Chiński ma mniejsze i węższe, jajowate liście zaostrzone na wierzchołku. Liście te opadają przy pierwszych mocniejszych spadkach temperatur. Dziś już niemal wszystkie drzewa liście zgubiły, podczas gdy lilaki pospolite jeszcze są ulistnione.

Lilak chiński dość wcześnie gubi liście

Lilak chiński dość wcześnie gubi liście

Lilak chiński dość wcześnie gubi liście

Lilak chiński dość wcześnie gubi liście

Lilak chiński dość wcześnie gubi liście

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz