środa, 24 czerwca 2015

Stewarcja piłkowana

Na jesieni 2013 roku opisywałem spotykane u nas stewarcje. Wtedy tematem przewodnim były przebarwiające się ich liście. Dziś stewarcja piłkowana, która zakwita ze 2 tygodnie wcześniej od najpopularniejszej u nas damy kameliowej, czyli stewarcji kameliowatej.

Stewarcja piłkowana to drzewo do 8 metrów wysokości. Niestety nie ma tak pięknej korowiny, jak kameliowata ale za to kwiatami jej dorównuje a może i nawet przewyższa. Płatki są biało-kremowo-żółte a pręciki cytrynowe. Kwitnie mniej obficie ale dość długo - na gałązkach spotkać można pąki i rozwinięte kwiaty. Wielkość kwiatów podobna. Kwitnie na początku czerwca - to najwcześniej kwitnąca stewarcja. Po przekwitnięciu kwiaty opadają pod drzewo.

Jeśli chodzi o mrozoodporność to praktyka wykazuje, że jest nieco bardziej wrażliwa na mrozy ale dobrze się regeneruje. Warunki glebowe nie odbiegają od wymagań typowego przedstawiciela gatunku.

Niestety jest bardzo rzadko u nas spotykana a zasługuje na rozpowszechnienie.

Stewarcja piłkowana - kwiaty

Stewarcja piłkowana - kwiaty

Stewarcja piłkowana - kwiaty

Stewarcja piłkowana - kwiaty

poniedziałek, 22 czerwca 2015

Styrak i styrakowiec japoński

Styrak japoński i styrakowiec japoński to w teorii bardzo podobne drzewa. Środek czerwca, gdy kwitną to idealna pora, żeby dostrzec różnice między nimi. A jest ich kilka.

Styrak japoński posiada mniejsze szerokoeliptyczne liście ale większe, białe 5- i 6-płatkowe kwiaty zwisające na szypułkach, zebrane w pęczki po kilka sztuk, które z daleka, ze względu na żółte pręciki, nieco przypominają nasze jaśminowce albo ośnieże. Kwitnie obficie. Należy do pożytków - wabi tysiące pszczół. Wymaga osłoniętych, półcienistych stanowisk i lekko wilgotnych podłoży. Rośnie wolniej od styrakowca. Może przemarzać przez pierwsze zimy.

Styrak japoński kwiaty

Styrak japoński kwiaty

Styrak japoński kwiaty

Styrak japoński kwiaty

Styrak japoński kwiaty

Styrak japoński kwiaty

Styrakowiec japoński to drzewo do 5 metrów wysokości o większych liściach - nawet do 20 cm długości. Kwitnie jeszcze bardziej obficie. Białe kwiatuszki są mniejsze i nie rosną w pęczkach ale w długich zwisających wiechach. Pręciki wystają poniżej płatków - wyglądają rewelacyjnie a do tego cudownie pachnie. Też jest pożytkiem. Jeśli chodzi o stanowisko - ma podobne wymagania co styrak. Wydaje się mniej odporny na przymrozki wiosenne i jesienne.

Styrakowiec japoński kwiaty

Styrakowiec japoński kwiaty

Styrakowiec japoński kwiaty

Styrakowiec japoński kwiaty

Styrakowiec japoński kwiaty

Styrakowiec japoński kwiaty

Styrakowiec japoński kwiaty

Oba drzewa wymagają dużo miejsca - rozrastają się mocno na boki. Są rzadkimi gośćmi naszych parków - spotkać je można raczej tylko w indywidualnych kolekcjach dendrologicznych i arboretach. A szkoda, bo wyglądają rewelacyjnie.

czwartek, 18 czerwca 2015

Kolkwicja chińska i jej prześliczne kwiaty

Przepięknie kwitnie właśnie teraz kolkwicja chińska. Jej wielokolorowe biało-kremowo-różowe kwiatuszki wręcz powalają urodą. Kolkwicja rośnie do 1,5 metra wysokości ale bardzo rozrasta się na boki. Sadząc ją warto przewidzieć to i zapewnić jej wolne miejsce na rozwój.

Preferuje ona nasłonecznione miejsca i raczej jest obojętna na typ podłoża ale lepiej rośnie na tych zasadowych. Jest miododajna - wabi setki pszczół i innych owadów, gdyż kwitnie bardzo obficie. Coraz częściej jest wykorzystywana przez nasze służby zarządzające zielenią miejską. Widuję ją dość często na nowych osiedlach.

Raczej jest odporna na nasze mrozy ale w ciężkie zimy może przemarzać. Fakt ten jednak nie powinien martwić miłośników ogrodów. Kolkwicja bardzo ładnie się regeneruje i tworzy nowe łukowate gałązki.

Kolkwicja chińska

Kolkwicja chińska

Kolkwicja chińska

Kolkwicja chińska

Kolkwicja chińska

Kolkwicja chińska

środa, 17 czerwca 2015

Śniegowiec wirginijski - zimowy akcent w czerwcu

Śniegowiec wirginijski to rzadkie drzewo w naszych ogrodach. Pochodzi z rodziny oliwkowatych - tej samej co lilaki, jesiony, forsycje czy ligustr. Czemu o tym piszę? Widząc go z daleka można uzmysłowić sobie podobieństwo jego kwiatów z takim jesionem mannowym chociażby, czy mniej znanymi u nas lilakami.

Kwiaty jego są delikatne i zebrane w 20 centymetrowe wiechy. Płatki wąskie jak małe zapałki i bardzo długie. Śnieżno białe - dlatego drzewo wygląda, jak obsypane śniegiem. W sumie to nie znam innego drzewa, które miałoby tak wąskie płatki. Są ze 3 razy cieńsze niż u oczarów. Kwitnie w połowie czerwca.

Liście duże do 20 cm długości. Podobne do jesionowych ale pojedyncze. Intensywnie zielone. 

Widziałem mnóstwo pszczół i innych owadów wokół drzewa w czasie kwitnienia - śniegowiec należy więc do pożytków (z grubsza chodzi o rośliny miododajne) ale miały one problem z dostaniem się do korony (nektaru) i utrzymaniem się na tak drobnych acz długich kwiatach.

Rośnie do 3 metrów wysokości - idealny do małych ogrodów przydomowych. Pochodzi z Ameryki Północnej z obszarów o podobnej szerokości geograficznej, co oznacza, że jest odporny na nasze mrozy. Nie znosi jedynie suszy - trzeba go podlewać. Preferuje stanowiska słoneczne - obficiej kwitnie.

Śniegowiec wirginijski - kwiaty

Śniegowiec wirginijski - kwiaty

Śniegowiec wirginijski - liście

Śniegowiec wirginijski - kwiaty

Śniegowiec wirginijski - kwiaty

Śniegowiec wirginijski - kwiaty

Śniegowiec wirginijski - kwiaty

czwartek, 11 czerwca 2015

Ośnieża drzewiasta - kwiaty

Za każdym razem, jak spotykam kwitnącą ośnieżę drzewiastą to jestem pod wielkim wrażeniem. Dla mnie to drzewo z kategorii bajka. Bajka z której nie chce się wracać. Bardzo żałuję, że ośnieże są tak rzadkim gościem naszych parków.

Koniec maja i początek czerwca to czas kiedy ośnieża kwitnie tysiącami dzwonkowatych, białych kwiatuszków. Mi przypominają one wielkie konwalie :-). A jeśli uzmysłowimy sobie, że te "konwalie" rosną na kilkudziesięciometrowych drzewach to dopiero jest wow!

Ośnieża drzewiasta - kwiaty

Ośnieża drzewiasta - kwiaty

Ośnieża drzewiasta - kwiaty

Ośnieża drzewiasta - kwiaty

Ośnieża drzewiasta - kwiaty

Ośnieża drzewiasta - kwiaty

Ośnieża drzewiasta - opadłe kwiaty

To ostatnie zdjęcie to dywan z opadłych kwiatów ośnieży. Pod drzewem jest ich gęsto. Aż boli, jak się po nich chodzi.

środa, 10 czerwca 2015

Dereń kousa Hanros

Odmiana 'Hanros' została wyselekcjonowana przez Garego Handy z Oregonu, z różowo kwitnącej partii sadzonek. W porównaniu z bardziej popularną odmianą 'Satomi', 'Hanros' ukazuje głębszą zieleń liści i ciemno-bordowe padanie koloru różowego kwiatów. To ciekawa różowa odmiana derenia kousa, gdzie róż początkowo u młodych drzewek najczęściej mieni się w kącikach i po brzegach żółtawych i kremowych podsadek. Z biegiem lat róż powinien być głębszy i pochłaniać większą powierzchnię podsadek. 'Hanros' dodatkowo cechuje się utrzymaniem lepszej jakości liści latem w przypadku dużego nasłonecznienia i okresów suszy. Ciekawe, jak jest z ich przebarwianiem się jesienią?

Drzewko rośnie do 4 metrów wysokości. Preferuje słoneczne stanowiska. To bardzo rzadka i niemal niedostępna u nas odmiana acz możliwa do zastosowania w naszych przydomowych ogródkach.

Dereń kousa Hanros

Dereń kousa Hanros

Dereń kousa Hanros

Dereń kousa Hanros

wtorek, 9 czerwca 2015

Klon palmowy Ukigumo

Dziś prawdziwa gratka dla miłośników małych ogrodów. Wspaniała, wielobarwna odmiana klona palmowego. Liście 5-, 7-palczaste jasnozielone, wręcz kremowe na brzegach z zielonkawym nakrapianiem po środku. Przepiękne i wyjątkowe. A do tego dość gęsto ułożone. To klon palmowy 'Ukigumo' z Japonii. Dodatkowego uroku temu klonowi dodają czerwonawe pędy i gałązki.

U nas może niestety przemarzać i w początkowym okresie należy go okrywać. Preferuje wilgotne, półcieniste i osłonięte stanowiska. Rośnie dość wolno i osiąga zazwyczaj maksymalnie do 3 góra 4 metrów wysokości. Idealny do ogrodów japońskich i wodnych, na wrzosowiska i jako soliter w ogródkach przydomowych.

Klon palmowy Ukigumo

Klon palmowy Ukigumo

Klon palmowy Ukigumo

Klon palmowy Ukigumo

Klon palmowy Ukigumo

Klon palmowy Ukigumo

Klon palmowy Ukigumo

środa, 3 czerwca 2015

Magnolia Wilsona i jej kwiaty

Pochodząca z China Magnolia Wilsona to jedna z piękniejszych magnolii. Jest u nas rzadko spotykana i niechętnie sadzona, gdyż jest słabiej odporna na nasze mrozy i przymrozki niż pozostałe magnolie. A szkoda. Często wystarczy okrywanie w pierwszych latach drzewka aby potem uodporniło się na nasze warunki klimatyczne i odwdzięczyło ślicznymi kwiatami. A że można świadczą poniższe zdjęcia.

Kwiaty są śnieżnobiałe, dość duże jak na magnolie a kształtem nieco przypominające kwiaty tulipanowca. Śliczne. Tepale dość grube i szerokie - zazwyczaj 6 do 7 sztuk. Wewnątrz widoczne purpurowe pręciki. Kwiaty zwisają i są dobrze widoczne od dołu. Magnolia Wilsona kwitnie pod koniec maja a więc z miesiąc później od pierwszych kwitnących u nas magnolii. Kwitnie po wypuszczeniu liści.

Rośnie powoli i dorasta do 5-8 metrów wysokości, preferuje osłonięte i nienasłonecznione stanowiska o lekko kwaśnym odczynie. Nie toleruje przycinania.

Niestety została zakwalifikowana do gatunków zagrożonych wyginięciem więc warto przyczyniać się do jej rozpowszechniania w naszych ogrodach.

Magnolia Wilsona

Magnolia Wilsona

Magnolia Wilsona

Magnolia Wilsona

Magnolia Wilsona

Magnolia Wilsona

Magnolia Wilsona

Magnolia Wilsona

Magnolia Wilsona

Magnolia Wilsona